III CZ 44/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 44/09

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku H.K.

przy uczestnictwie [...]

o dział spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 października 2009 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu oddającego apelację

wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w J. – wydanego

w sprawie o dział spadku – uwzględniającego wniosek uczestników postępowania

J.G. i C.G. o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości położonej w J. przy

ul. L. Sąd odwoławczy uznał, ze skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu

na wskazaną w niej wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości 50 000 zł (art.

3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 i art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.).

W

zażaleniu

pełnomocnik

wnioskodawczyni

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia. Zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem

art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., ponieważ przewidziana w nim niedopuszczalność skargi

kasacyjnej, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł,

dotyczy spraw o zniesienie współwłasności i dział spadku. Tymczasem odrzucona

skarga kasacyjna została wniesiona od postanowienia w przedmiocie zasiedzenia

własności nieruchomości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie bezpośrednim przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie

wstępne, dotyczące zasiedzenia własności nieruchomości, jednakże nie ulega

wątpliwości, że zostało ono wydane w postępowaniu o dział spadku. Zgodnie

z utrwalonym orzecznictwem, w takiej sytuacji o dopuszczalności skargi kasacyjnej

rozstrzyga wydanie postanowienia w postępowaniu o dział spadku, a nie treść

zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia

26 kwietnia 2001 r., II Cz 13/01, OSNC 2001, nr 12, poz. 181). Sąd Okręgowy nie

naruszył zatem – wbrew zarzutowi skarżącej – art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. i trafnie

uznał, że skarga kasacyjna ze względu na wskazaną w niej wartość przedmiotu

zaskarżenia jest niedopuszczalna.

Nie można także podzielić zarzutu, że zależność dopuszczalności skargi

kasacyjnej

od

wartości

przedmiotu

zaskarżenia

narusza

konstytucyjne

zagwarantowane obywatelowi prawo do sądu. Obowiązująca w postępowaniu

nieprocesowym odrębna regulacja dopuszczalności skargi kasacyjnej nie oznacza,

ani zamknięcia drogi sądowej w sprawach o dział spadku i zniesienie

współwłasności, ani naruszenia wynikającej z zasady państwa prawnego zasady

sprawiedliwości społecznej, ani też prawa obywatela do sprawiedliwego i jawnego

rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r., l Cz 43/07, niepubl.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).