III CZ 44/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 44/06

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku A.S.

przy uczestnictwie [...]

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 lipca 2006 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 5 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawcy A.S. od postanowienia tego Sądu z dnia 24

listopada 2005 r., albowiem uznał, że skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do

rozpoznania i uzasadnienia tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W zażaleniu na wymienione postanowienie wnioskodawca utrzymuje,

że skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie

tego wniosku. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie

wniosek

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do

rozpoznania

i uzasadnienie tego wniosku stanowią samodzielny element skargi kasacyjnej

(art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) i powinny być wyróżnione od innych elementów tej skargi

(art. 3984 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.) przez zamieszczenie ich w oddzielnej jednostce

redakcyjnej pisma, ale można przyjąć, że zamieszczenie w końcowej części

uzasadniania podstawy skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę zdania:

„Z tych powodów skarga kasacyjna jest uzasadniona i wnoszę o jej przyjęcie”

spełnia ustawowe wymaganie zamieszczenia w skardze kasacyjnej wniosku o jej

przyjęcie.

Skarga kasacyjna wniesiona przez wnioskodawcę nie zawiera jednakże

wymaganego przez art. 3984 §1 pkt 3 k.p.c. uzasadnienia wniosku o przyjęcie tej

skargi do rozpoznania.

Nie

można

podzielić

zapatrywania

skarżącego,

że

odwołanie

się

do uzasadnienia skargi kasacyjnej wyczerpuje obowiązek uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania, że uzasadnienie skargi może być zarazem

uzasadnieniem wniosku o jej przyjęcie i, że wobec tego, iż art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

nie mówi jakie ma być to uzasadnienie, to może być ono dowolne („także

niemądre”) i tożsame z podstawami kasacyjnymi.

Ponieważ stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania tylko wówczas, gdy zachodzą okoliczności wymienione

w pkt 1-4 tego przepisu, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania

powinno nawiązywać do tych okoliczności (tak np. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Sporządzenie takiego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania nie jest nadmiernym wymaganiem, jako że wymaganie to

skierowane jest do adwokatów i radców prawnych oraz innych prawnikówprofesjonalistów, którzy jedynie uprawnieni są do sporządzenia skargi kasacyjnej

(art.

k.p.c.).

Uzasadnienie

wniosku

o

przyjęcie

skargi

kasacyjnej

do rozpoznania całkowicie w oderwaniu od okoliczności, które uzasadniają

przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.), bez jakiegokolwiek

nawiązania do tych okoliczności, jest pozorem uzasadnienia tego wniosku.

Sporządzenie takiego uzasadnienia w istocie oznacza jego brak.

Brak w skardze kasacyjnej odpowiadającego ustawowym wymaganiom

uzasadnienia

wniosku

o

przyjęcie

skargi

do

rozpoznania

jest

brakiem

nieusuwalnym, powodującym odrzucenie skargi przez sąd drugiej instancji

(art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z przytoczonych względów zażalenie jest niezasadnie, wobec czego Sąd

Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 13 § 2 w związku z art. 3941 § 3

i art. 39814 k.p.c.).