III CZ 43/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 43/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Szulc

SSA Andrzej Niedużak

w sprawie z powództwa J. C.

przeciwko Gminie Miejskiej K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 listopada 2011 r.,

1. oddala zażalenie

2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 600 zł

(sześćset)

tytułem

zażaleniowego.

zwrotu

kosztów

postępowania

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 18 listopada 2011 r. Sąd

Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 6000 złotych

tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, opierając swoje orzeczenie

na treści art. 98 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego zmianę przez

nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego lub zasądzenie od powoda

„minimalnej części kosztów” na zasadzie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 5 k.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku

zwrotu kosztów postępowania – zasady odpowiedzialności za wynik procesu

i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt

ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego przy

uwzględnieniu całokształtu okoliczności rozpoznanej sprawy.

Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, iż

w sprawie brak szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za zastosowaniem

w niniejszej sprawie art. 102 k.p.c. Z taką oceną nie zgadza się powód.

Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny

wskazał, jakie argumenty przemawiają za brakiem podstaw do zastosowania

w sprawie wyjątku przewidzianego w art. 102 k.p.c. Stanowisko Sądu Apelacyjnego

jest przekonywujące. Wskazał on nie tylko na sytuację majątkową powoda, który

m.in. w 2010 r. dokonał zbycia należącej do niego części udziału w nieruchomości,

za którą otrzymał wysoką cenę. Powód jest także współwłaścicielem innych

nieruchomości, a ponadto osiąga dochody z pracy sezonowej. Tak ustalona

sytuacja majątkowa powoda nie pozwala na uznanie, że w sprawie występuje

„wypadek szczególnie uzasadniony” uzasadniony sytuacją majątkową powoda.

Za taką oceną nie przemawia także charakter rozpoznawanej sprawy. Z tego też

względu rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego jest słuszne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 k.p.c.

Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.