Legislator Case Law & Legislation
III CZ 43/08 AI generated

III CZ 43/08 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 43/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

stanowią dla niej wartości majątkowej, a sprawa dotyczy roszczeń niemajątkowych. W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 368 § 2 i art. 373 k.p.c. przez

Legislator headnote

AI generated

art. 373 k.p.c, art. 39815 § 1 k.p.c; III CZ 43/08 · Sąd Najwyższy: W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 368 § 2 i art. 373 k.p.c. przez

Keywords

AI generated
art. 373 k.p.c art. 39815 § 1 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 373 k.p.c
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 373 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39815

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 43/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa E.S.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. K. 4 w K.

o ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 stycznia 2009 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 sierpnia 2008 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Powódka E.S. domagała się w sprawie ustalenia nie istnienia 41 uchwał

pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej, których przedmiot nie został bliżej opisany w

żądaniu, ani też nie był przedmiotem ustaleń Sądu Okręgowego, który w całości

oddalił powództwo. Powódka zaskarżyła apelacją wyrok Sądu Okręgowego

w

całości.

Po przedstawieniu wniesionej apelacji Sądowi Apelacyjnemu powódka

została wezwana do uzupełnienia jej braków przez wskazanie wartości przedmiotu

zaskarżenia poprzez wskazanie wartości majątkowej 37 - spośród 41 objętych

żądaniem i zaskarżeniem - wymienionych w zarządzeniu Przewodniczącego

uchwał, jednak braków tych nie uzupełniła twierdząc, że zaskarżone uchwały nie

stanowią dla niej wartości majątkowej, a sprawa dotyczy roszczeń niemajątkowych.

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 373 k.p.c.

odrzucił apelację powódki, wskazując w jego uzasadnieniu, że w zarządzeniu,

wzywającym do usunięcia braków apelacji przyjęto, iż część uchwał ma charakter

majątkowy, część niemajątkowy, a część mieszany oraz, że

dla

oceny ich

charakteru bez znaczenia jest subiektywna ocena skarżącej.

W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 368 § 2 i art. 373 k.p.c. przez

przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy i w konsekwencji niesłuszne

odrzucenie apelacji, w każdym razie w części, w której nie była ona dotknięta

brakami. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy

Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Za utrwalone w orzecznictwie uznać można stanowisko, zgodnie z którym

sprawy o uchylenie, unieważnienie (również ustalenie nieistnienia) uchwał

wspólnoty mieszkaniowej nie mają jednolitego charakteru i nie mogą być generalnie

zaliczone do spraw o prawa majątkowe, czy też spraw o prawa niemajątkowe,

a o charakterze sprawy decyduje w każdym indywidualnym wypadku przedmiot

uchwały podlegającej zaskarżeniu (uzasadnienie uchwały SN z dnia 9 grudnia

2005 r. III CZP 111/05, III CZP 111/05, OSNC 2006, nr 11, poz. 183 oraz dalsze

powołane w nim orzecznictwo).

Nie może się tym samym ostać dokonana przez Sąd Apelacyjny kwalifikacja

charakteru zaskarżonych uchwał z punktu widzenia podziału spraw na spory

o prawa majątkowe i niemajątkowe, bez nawiązania do ich przedmiotu, który

w sprawie nie został ustalony ani nawet opisany.

Zasadnie zarzuca się

również w zażaleniu, iż brak było podstaw do

odrzucenia apelacji w części, w której nie była ona dotknięta brakami formalnymi,

a powódka nie była wezwana do ich uzupełnienie.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39815

§ 1 k.p.c.).