III CZ 42/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 42/13

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa P. K.

przeciwko A. W. i P. W.

o zapłatę i rentę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 września 2013 r.,

zażalenia pozwanych

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...]

z dnia 6 maja 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W dniu 2 kwietnia 2013 r. pełnomocnik pozwanych będący adwokatem

został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej

przez dostarczenie jej odpisu dla strony powodowej w terminie tygodniowym pod

rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik odebrał to wezwanie w dniu 9 kwietnia

2013 r. W odpowiedzi przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem

kserokopię potwierdzenia nadania odpisu skargi na adres pełnomocnika strony

przeciwnej.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 18 grudnia 2012 r. oraz oddalił

wniosek pozwanej A. W. o wstrzymanie wykonalności tego wyroku. Podkreślił, że

skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z uwagi na nieusunięcie w terminie braku

formalnego.

Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego w punkcie

pierwszym, zarzucając naruszenie art. 2, 87 i 175 ust. 1 Konstytucji RP przez to,

że przypisano nadmierną rolę zasadzie formalizmu procesowego, jako funkcji

nadrzędnej nad „wymierzaniem sprawiedliwości”, a które to jest sensem istnienia

organów sądowych, co w efekcie doprowadza - z powodu drobnej usterki – do

pozbawienia strony prawa do sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśnił, że

zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik

patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie

nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. Jednakże w art.

132 § 11 k.p.c. przewidziano wyjątki od tej reguły, m.in. wskazano, że obowiązek

bezpośredniego doręczenia stronie przeciwnej wnoszonego pisma procesowego

nie dotyczy skargi kasacyjnej, którą należy złożyć w sądzie wraz z odpisami dla

strony przeciwnej. Pełnomocnik pozwanych w niniejszej sprawie zastosował się do

reguły, a nie do wyjątku od niej, co stanowi oczywiste uchybienie proceduralne,

a nie "drobną usterkę". W tej sytuacji sformułowane w zażaleniu zarzuty naruszenia

przez Sąd Apelacyjny przepisów art. 2, 87 i 175 ust. 1 Konstytucji RP należy

uznać za mocno przesadzone. Mogłyby one być podnoszone przed Trybunałem

Konstytucyjnym w postępowaniu dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 132 § 11

k.p.c., nie mogą natomiast odnieść skutku w postępowaniu zażaleniowym przed

Sądem Najwyższym.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 398 14

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw