III CZ 42/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 42/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa I.M.

przeciwko Szpitalowi Specjalistycznemu i P. S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2009 r.,

na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r. odrzucił apelację

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 marca 2009 r., uznając, że nie

została ona należycie opłacona. Powód, reprezentowany przez zawodowego

pełnomocnika, składając apelację nie uiścił wymaganej opłaty podstawowej.

W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 14 ust. 2

w zw. z art. 149 ust 1 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych (dalej u.k.s.c.) oraz

art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach w sprawach

cywilnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżony przez powoda wyrok został wydany w dniu 5 marca 2009 r.

Niewątpliwie zatem w rozpoznawanej sprawie miały zastosowanie przepisy u.k.s.c.,

które w pierwotnym brzmieniu tej ustawy przewidywały pobieranie opłaty

podstawowej od pism wnoszonych przez strony zwolnione od kosztów sądowych.

Ustawa z dnia 14 grudnia 2006 r. nowelizująca u.k.s.c. (Dz. U. Nr 21, poz. 123)

uchyliła ten wymóg, z wyjątkiem jednak dotyczącym postępowań wszczętych przed

jej wejściem w życie. Zagadnienie to zostało wyjaśnione w powołanej przez Sąd

Apelacyjny uchwale Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r., III CZP 48/08

i nie wymaga rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny kwestia zgodności

z Konstytucją art. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. Prawidłowa

była zatem ocena Sądu drugiej instancji, że apelacja wniesiona przez powoda,

reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika nie została należycie

opłacona i z tego względu podlegała odrzuceniu.

Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych

podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.