Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CZ 41/22 AI generated

III CZ 41/22 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 41/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 14 października 2021 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargi J.K. o wznowienie postępowania oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) odmawiającego przyjęcia do rozpoznania jej skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 lipca 2019 r. ( I ACa (…)), z uwagi na ich sporządzenie osobiście przez powódkę bez zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 8 lipca 2021 r. na podstawie art. 117§ 6 k.p.c. przekazano wniosek J.

Legislator headnote

AI generated

art. 117§ 6 k.p.c, art. 3941 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c, art. 871 § 2 k.p.c, art. 871 k.p.c; III CZ 41/22 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy odrzucił skargi J.K. o wznowienie postępowania oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) odmawiającego przyjęcia do rozpoznania jej skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 lipca 2019 r. ( I ACa (…)), z uwagi na ich sporządzenie osobiście przez powódkę bez zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 8 lipca 2021 r. na podstawie art. 117§ 6 k.p.c. przekazano wniosek J.

Keywords

AI generated
lack of prosecutorial standing withdrawal of legal petition lack of procedural indigence lack of signature insufficiently substantiated submissions reopening of proceedings in absentia

Cited Legislation

AI generated
art. 117§ 6 k.p.c
na podstawie art. 117§ 6 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 § 2 k.p.c
oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c.
art. 871 k.p.c
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
V CSK 29/20
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czyli tak zwanego przedsądu, ustawodawca zagwarantował, że skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń, będzie realizować funkcje publicznoprawne.
AI generated
III CZ 25/23
Postanowieniem z 10 maja 2022 r.
I NZ 2/24
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2023 r.
III CZ 484/22
Powódka B. P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 18 lutego 2021 r.Postanowieniem z 9 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił tę skargę. Powyższe orzeczenie zaskarżyła zażaleniem powódka, zarzucając:1.naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 4246 § 3 w zw. z art. 5 k.p.c. przez odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez Sąd drugiej instancji, pomimo tego, że Sąd ten nie udzielił powódce występującej w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego i radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczpospolitej Polskiej, mimo istnienia uzasadnionej potrzeby, niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych, w szczególności, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych;2.naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 233 § 1 k.p.c. przez dowolne uznanie przez Sąd drugiej instancji, że powódki nie należy pouczać ‎o obligatoryjnym zastępstwie stron przez adwokatów lub radców prawnych ‎w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, albowiem jest ona w stanie w sposób prawidłowy zadbać o swoje interesy, nie uwzględniając okoliczności przesądzających o jej nieporadności oraz braku zrozumienia istoty prowadzonego postępowania i podejmowania w związku z tym stosownych czynności procesowych, na co wskazywał wniosek zawarty w skardze o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, co winno doprowadzić Sąd drugiej instancji do uznania, że zaszła niezbędna potrzeba udzielenia stronie pouczenia.We wnioskach skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie okazało się uzasadnione, choć wniosek o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania nie był zasadny.
III CZ 118/23
Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z 3 marca 2023 r.
III CZ 174/23
Postanowieniem z 20 stycznia 2023 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 41/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)‎SSN Monika Koba (sprawozdawca)‎SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie V CSK 29/20 oraz skargi J. K. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. w sprawie V CSK 29/20‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2022 r.,‎zażalenia skarżącej na zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r. i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2021 r. odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 października 2021 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargi J.K. o wznowienie postępowania oraz o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) odmawiającego przyjęcia do rozpoznania jej skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 lipca 2019 r. ( I ACa (…)), z uwagi na ich sporządzenie osobiście przez powódkę bez zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 8 lipca 2021 r. na podstawie art. 117§ 6 k.p.c. przekazano wniosek J.

K. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu - w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania oraz ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2020 r. (V CSK 29/20) - do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. jako sądowi pierwszej instancji.Od powyższych rozstrzygnięć pismem z dnia 9 listopada 2021 r. zażalenie wniosła powódka.Zażalenie podlega odrzuceniu. Po pierwsze, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje w wypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c. Nie ma wśród nich zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego i zarządzenia Przewodniczącego, co wynika z ustrojowej pozycji Sądu Najwyższego i oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2020 r., V CO 96/20, niepubl.) Po drugie, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego czy skargą o wznowienie postępowania oraz toczącego się w ich ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Skarżąca J. K. samodzielnie sporządziła zażalenie na postanowienie z dnia 14 października 2021 r. oraz zarządzenie z dnia 8 lipca 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należała do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia, bez możliwości jej sanowania (por. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, z dnia 9 maja 2014 r., I PZ 9/14, z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, z dnia 15 maja 2015 r., III PZ 7/15, z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, i z dnia 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).