Legislator Case Law & Legislation
III CZ 41/13 AI generated

III CZ 41/13 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 41/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

października 2011 roku. Skargę uzasadnili przesłanką z art. 403 § 2 k.p.c. w postępowaniu, wskazując, że z prywatnej opinii geodety M. S. z dnia 21 maja 2012

Legislator headnote

AI generated

art. 403 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 41/13 · Sąd Najwyższy: października 2011 roku. Skargę uzasadnili przesłanką z art. 403 § 2 k.p.c. w postępowaniu, wskazując, że z prywatnej opinii geodety M. S. z dnia 21 maja 2012

Keywords

AI generated
art. 403 § 2 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 403 § 2 k.p.c
Skargę uzasadnili przesłanką z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 41/13

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

ze skargi J. R. i T. R. o wznowienie postępowania

w sprawie z wniosku J. R. i T. R.

przy uczestnictwie A. K. i W. K.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 września 2013 r.,

zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Okręgowego w N.

z dnia 10 czerwca 2013 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

J. R. i T. R. domagali się wznowienia postępowania w sprawie o

rozgraniczenie

z

udziałem

A.

K. i

W. K.,

zakończonej

prawomocnym

postanowieniem Sądu Okręgowego w N. z dnia 21 lutego 2012 r., oddalającym

apelację wnioskodawców R. od postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 13

października 2011 roku. Skargę uzasadnili przesłanką z art. 403 § 2 k.p.c. w

postaci nowych faktów i dowodów, których nie mogli powołać w poprzednim

postępowaniu, wskazując, że z prywatnej opinii geodety M. S. z dnia 21 maja 2012

roku, sporządzonej po zakończeniu postępowania, powzięli wiadomość, że biegły

sądowy P. B., wydając opinię stanowiącą podstawę rozstrzygnięcia w sprawie o

rozgraniczenie, przemilczał istnienie znajdującego się w zasobie geodezyjnym

Starostwa T. restru mapy ewidencji gruntów z operatu pomiarowego- założenia

ewidencji gruntów w W. z 1969 roku wraz z protokołem z ustalenia stanu władania,

sporządzonych przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w K.

Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z dnia 19 września 2012 roku odrzucił

skargę J. R. i T. R. o wznowienie postępowania uznając, że podniesiona przez

skarżących podstawa wznowienia w rzeczywistości nie występuje, gdyż załączona

do skargi prywatna opinia geodety M. S. z maja 2012 roku nie stanowi nowego

faktu lub dowodu, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c., a nadto dąży do

niedopuszczalnego podważenia opinii biegłego sądowego P. B.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, J. R. i T. R. wnieśli o jego

uchylenie podnosząc, że wniesiona przez nich skarga o wznowienie postępowania

nie została oparta na odmiennej - niż przyjęta przez Sąd Okręgowy - ocenie opinii

biegłego sądowego P. B., lecz na wykryciu nowych dowodów, nieznanych im we

wcześniejszym postępowaniu w postaci opisanych w skardze dokumentów.

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 roku w sprawie III CZ 85/12, Sąd

Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 19 września 2012 roku,

wskazując, że u podstaw tego postanowienia legło stwierdzenie przez Sąd

Okręgowy, że wznowienia postępowania nie może usprawiedliwiać prywatna opinia

rzeczoznawcy, sporządzona po uprawomocnieniu się orzeczenia, mogąca

uzasadniać odmienną ocenę okoliczności, na których oparto orzeczenie, dokonana

w opinii innego biegłego. Sąd Najwyższy skonstatował jednak, że skarżący powołali

się na wykrycie - na podstawie opinii geodety M. S. opracowanej pod koniec maja

2012 r. - dowodów w postaci operatu pomiarowego z 1969 r. oraz protokołów

ustalenia stanu władania, sporządzonych przez Wojewódzkie Biuro Geodezji

i Terenów Rolnych w K., nieznanych biegłemu P. B. sporządzającemu opinię

sądową, a istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Najwyższy wskazał dalej, że

do tych argumentów skarżących Sąd Okręgowy w ogóle się nie odniósł,

poprzestając na przywołaniu stanowiska judykatury, zgodnie z którym podstawy

wznowienia postępowania nie może stanowić prywatna opinia, dająca asumpt do

odmiennej oceny dowodu, przeprowadzonego we wcześniejszym postępowaniu.

Uznając więc za nieprawidłową ocenę Sądu Okręgowego, że przytoczone w

skardze okoliczności, nie stanowią ustawowej podstawy wznowienia postępowania,

przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 19 września 2012 roku.

W toku ponownego rozpoznania skargi małżonków Różak o wznowienie

postępowania

Sąd Okręgowy, na podstawie pisemnych wyjaśnień biegłego

sądowego P. B., złożonych do akt sprawy,

ustalił, że wbrew twierdzeniom

skarżących, biegłemu temu znane były, przy sporządzaniu przez niego opinii

w sprawie o rozgraniczenie, dokumenty wskazane w skardze o wznowienie

w postaci operatu pomiarowego z 1969 roku - założenia ewidencji gruntów

w Witowie z protokołami z ustalenia stanu władania, sporządzonego przez

Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w K. Sąd Okręgowy uznał więc

ponownie, że skarga o wznowienie nie jest oparta na ustawowej podstawie

wznowienia i postanowieniem z

dnia 10 czerwca 2013 roku odrzucił skargę

małżonków R.

W zażaleniu na to postanowienie, skarżący zarzucili, że Sąd Najwyższy

przesądził, ich zdaniem, w postanowieniu z dnia 6 grudnia 2012 roku w sprawie

III CZ 85/12, że skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia,

stąd Sąd Okręgowy nie mógł ponownie jej odrzucić.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotą zagadnienia jest, na aktualnym etapie postępowania, dopuszczalność

ponownego odrzucenia, przez Sąd Okręgowy, skargi małżonków R. o wznowienie

postępowania

o

rozgraniczenie

w

sytuacji,

w

której

Sąd

Najwyższy,

postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 roku, uchylił poprzednie postanowienie

Sądu Okręgowego z dnia 19 września 2012 roku o odrzuceniu skargi.

Skarżący trafnie interpretują to postanowienie Sądu Najwyższego jako

wiążąco przesądzające o istnieniu ustawowej przyczyny wznowienia, co implikuje

nadanie skardze o wznowienie dalszego biegu, aczkolwiek nie przesądza, rzecz

jasna, ostatecznego merytorycznego wyniku postępowania. Wskazać ponadto

należy, że odrzucając ponownie skargę, Sąd Okręgowy oparł się, ustalając brak

ustawowych podstaw do wznowienia, na pisemnych wyjaśnieniach biegłego

sądowego P. B., a więc środku nie znanym procedurze cywilnej.

W tym stanie rzeczy, z uwagi na wiążący charakter postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 roku, należało na podstawie art. 39815 § 1

zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzec jak w sentencji.

jw