Legislator Case Law & Legislation
III CZ 41/09 AI generated

III CZ 41/09 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 41/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

skargę kasacyjną powoda S.F. od wyroku tego Sądu z dnia 8 stycznia 2009 r., jako 2009 r. Kolejny pełnomocnik z urzędu ustanowiony do sporządzenia i wniesienia

Legislator headnote

AI generated

art. 3985 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 41/09 · Sąd Najwyższy: skargę kasacyjną powoda S.F. od wyroku tego Sądu z dnia 8 stycznia 2009 r., jako 2009 r. Kolejny pełnomocnik z urzędu ustanowiony do sporządzenia i wniesienia

Keywords

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3985 § 1 k.p.c
terminu wskazanego w art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 41/09

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa S.F.

przeciwko P. S.A.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 października 2009 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 10 czerwca 2009 r. odrzucił

skargę kasacyjną powoda S.F. od wyroku tego Sądu z dnia 8 stycznia 2009 r., jako

wniesioną po terminie.

W

uzasadnieniu

postanowienia

Sąd

ten

wskazał,

że

wyrok

wraz

z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda, ustanowionemu dla

niego z urzędu w postępowaniu przed Sądem l i II instancji, w dniu 18 lutego

2009 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 18 kwietnia

2009 r. Kolejny pełnomocnik z urzędu ustanowiony do sporządzenia i wniesienia

skargi kasacyjnej wniósł zaś skargę kasacyjną w dniu 25 maja 2009 r.

W zażaleniu na to postanowienie powód podniósł zarzut naruszenie art. 398 5

§ 1 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. W ocenie skarżącego, bieg dwumiesięcznego

terminu wskazanego w art. 3985 § 1 k.p.c. rozpoczął się nie w dacie otrzymania

wyroku wraz z uzasadnieniem przez poprzedniego pełnomocnika powoda,

a dopiero od dnia 31 marca 2009 r. tj. od dnia, w którym nowo wyznaczony

pełnomocnik powziął wiadomość, że w imieniu powoda ma sporządzić i wnieść

skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

rozpoczyna się od doręczenia orzeczenia sądu drugiej instancji z uzasadnieniem

stronie, która żądała doręczenia. Termin ten biegnie niezależnie od tego, czy strona

była w postępowaniu zastępowana przez adwokata lub radcę prawnego, czy też

musi dopiero udzielić mu pełnomocnictwa lub wystąpić o jego ustanowienie przez

sąd. Zgłoszony w czasie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek

strony o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu nie przerywa, ani nie

powoduje przedłużenia tego terminu. Bez wpływu na bieg terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej pozostaje fakt ustanowienia przez sąd adwokata lub radcy

prawnego po upływie dwumiesięcznego terminu określonego w art. 398 5 § 1 k.p.c.

(postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1975 r., III PR 117/75,

OSNCP 1976, nr 7-8. poz. 177, z dnia 4 grudnia 1997 r., III CZ 90/97, niepubl,

z dnia 15 kwietnia 1997 r., II CZ 35/97, OSNC 1997. nr 10, poz. 151, z dnia

21 kwietnia 1997 r., II CZ 38/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 152, z dnia 9 sierpnia

2000 r., l CKN 747/00, niepubl.).

Prawidłowe więc przyjął Sąd Okręgowy, iż termin do wniesienia skargi

kasacyjnej upłynął dla powoda w dniu 18 kwietnia 2009 r.

Strona uprawniona do ubiegania się o ustanowienie pełnomocnika

i zamierzająca za jego pośrednictwem zaskarżyć wyrok sądu drugiej instancji

powinna wystąpić niezwłocznie z takim wnioskiem. Wniosek powinien być

rozpoznany przez sąd bez zwłoki; w taki sam sposób powinny również działać

organy samorządu adwokackiego lub radcowskiego. Ustanowiony przez sąd

pełnomocnik powinien podjąć z należytą starannością zawodową czynności, jakie

w określonym stanie sprawy są niezbędne do prawidłowego, a więc także

terminowego zastąpienia strony. Jeżeli jednak mimo to pozostały okres biegnącego

terminu do wniesienia skargi okaże się niewystarczający w stopniu prowadzącym

do jego uchybienia, może on ubiegać się o przywrócenie tego terminu

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1997 r., II CZ 38/97).

W przedmiotowej sprawie powód wystąpił z wnioskiem o ustanowienie dla

niego adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 2 marca

2009 r. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r. ustanowił

adwokata, który wyznaczony został w osobie adwokat A.R, przez Okręgową Radę

Adwokacką zarządzeniem z dnia 23 marca 2009 r., której zostano ono doręczone

jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi, bo w dniu 31 marca 2009 r.

Jak z powyższego wynika skarga kasacyjna wniesiona została przez tego

pełnomocnika po upływie ustawowego terminu i z tej przyczyny trafnie została

przez Sąd Okręgowy odrzucona.

Błędny jest pogląd skarżącego, na którym został oparty zarzut zażalenia, że

termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez powoda rozpoczął bieg od doręczenia

temu adwokatowi zawiadomienia o ustanowieniu go adwokatem dla powoda.

Wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 17 lutego 2009 r., III CZP 117/08

(OSNC 2009, nr 7-8, poz. 91) pogląd, do którego odwołuje się skarżący, iż

przyczyna

uchybienia

terminowi

do

wniesienia

skargi

kasacyjnej

przez

pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w czasie, w którym ma on

możliwość jej wniesienia, nie później jednak niż z upływem dwóch miesięcy od dnia

zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem, nie może mieć zastosowania

w niniejszej sprawie. Nie dotyczy on bowiem terminu biegnącego do wniesienia

skargi kasacyjnej, lecz rozważanej w postępowaniu o przywrócenie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej przyczyny uchybienia terminowi do jej wniesienia

i początku biegu terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie tego terminu,

co nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia (art. 398 14 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).