Legislator Case Law & Legislation
III CZ 4/08 AI generated

III CZ 4/08 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 4/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

skargę kasacyjną W. G. na wyrok Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 21 grudnia 1987 r. W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2007 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 417 § 1 k.p.c, art. 3941 §3 k.p.c; III CZ 4/08 · Sąd Najwyższy: skargę kasacyjną W. G. na wyrok Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 21 grudnia 1987 r. W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2007 r.

Keywords

AI generated
art. 417 § 1 k.p.c art. 3941 §3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 417 § 1 k.p.c
Zgodnie z obowiązującym w chwili wydania zaskarżonego wyroku art. 417 § 1
art. 3941 §3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 4/08

POSTANOWIENIE

Dnia 13 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

SSN Irena Gromska-Szuster

w sprawie z powództwa W. G.

przeciwko J. K. i S. K.

o wydanie nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października

2007 r., sygn. akt II WSC (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. odrzucił

skargę kasacyjną W. G. na wyrok Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 21 grudnia 1987 r.

jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2007 r.

W. G. zarzucił bezzasadność odrzucenia wniesionego przez niego środka zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z obowiązującym w chwili wydania zaskarżonego wyroku art. 417 § 1

k.p.c., od każdego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie

Minister Sprawiedliwości, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego i Prokurator Generalny

Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej mógł złożyć rewizję nadzwyczajną, jeżeli orzeczenie

rażąco naruszało „prawo lub interes Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”.

Z dniem 1 lipca 1996 r. przytoczony wyżej przepis został uchylony przez ustawę z

dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń

Prezydenta Rzeczypospolitej – Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu

układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 189), a do

Kodeksu postępowania cywilnego został wprowadzony środek odwoławczy w postaci

kasacji. Według art. 11 ust. 3 wymienionej ustawy, od orzeczenia sądu drugiej instancji

oddalającego po dniu 30 czerwca 1996 r. rewizję lub orzekającego co do istoty sprawy

przysługiwała kasacja. Ponadto art. 12 tej ustawy stanowił, że w okresie dwóch lat od

dnia jej wejścia w życie Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny lub Rzecznik

Praw Obywatelskich może zaskarżyć, w drodze kasacji, prawomocne orzeczenie sądu

pierwszej instancji, a także orzeczenie sądu wojewódzkiego orzekającego w drugiej

instancji lub sądu apelacyjnego, wydane po dniu wejścia w życie ustawy, jednakże tylko

w ciągu sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Z dniem 6 lutego 2005 r. środek odwoławczy w postaci kasacji został przez

ustawę z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego

oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98)

zastąpiony środkiem zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej. W art. 3 powołanej

ustawy przewidziano, że sprawy wszczęte przed dniem jej wejścia w życie toczą się od

dnia jej wejścia w życie według zawartych w niej przepisów, z tym że do złożenia i

rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed 6 lutego 2005 r., a także do

odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z powyższych wyjaśnień wynika, że postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 12

października 2007 r. jest w pełni trafne, wobec czego wniesione na to postanowienie

zażalenie należało jako oczywiście bezzasadne oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941

§3 k.p.c.).