III CZ 39/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 39/13

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

ze skargi E. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […], Wydział I Cywilny z dnia 19 stycznia

2011 r.,

w sprawie z powództwa E. K.

przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo - Usługowemu M. sp. z o.o. z siedzibą

w K.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 września 2013 r.,

zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 stycznia 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. w sprawie I A Ca …/10,

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki E. K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z

dnia 12 października 2010 roku w sprawie VII GC …/10, oddalającego powództwo

E. K. przeciwko PHU „M.” sp. z o.o. o uchylenie uchwały zgromadzenia

wspólników.

W

postępowaniu

tym

powódka

była

reprezentowana

przez

profesjonalnych pełnomocników procesowych: adwokata M. S., oświadczenie

powódki o wypowiedzeniu pełnomocnictwa k. 267 akt), adwokata M. B.

(pełnomocnictwo k. 287, oświadczenie powódki o wypowiedzeniu pełnomocnictwa

k. 347 akt sprawy), radcę prawnego K. G. (pełnomocnictwo k.390 akt, oświadczenie

powódki o wypowiedzeniu pełnomocnictwa k. 434 akt), radcę prawnego D. Z.- K.

(pełnomocnictwo k.443 akt) i adwokata Ł. K. (pełnomocnictwo k.486 akt).

Postanowieniem z dnia 21 września 2011 r. (III CSK 145/111), Sąd

Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej sporządzonej

i wniesionej przez pełnomocnika powódki adw. Ł. K. Wniesione osobiście przez

powódkę zażalenie na to postanowienie Sądu Najwyższego zostało odrzucone,

jako niedopuszczalne, postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2011

r.

W skardze o wznowienie postępowania, datowanej 21 kwietnia 2012 roku,

sporządzonej i wniesionej osobiście przez powódkę, domagała się ona wznowienia

postępowania we wskazanej wyżej sprawie o uchylenie uchwały. Skarga ta została

odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 24 maja 2012 r. ze względu

na upływ 3 miesięcznego terminu do jej wniesienia. Spowodowało to wnoszenie

przez skarżącą kolejnych zażaleń, sporządzanych osobiście i odrzucanych przez

Sąd Apelacyjny kolejnymi postanowieniami z uwagi na nie zachowanie przy

sporządzaniu i wnoszeniu kolejnych zażaleń, przymusu adwokacko- radcowskiego,

wymaganego art. 871 § 1 k.p.c.

W rozpoznawanym aktualnie zażaleniu, wniesionym przez pełnomocnika

zawodowego E. K., radcę prawnego K. G., zaskarżone zostało postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 2013 roku (k.98-99 akt I A Ca …/12) odrzucające

zażalenie E. K. (k. 94-96 akt) na postanowienie tego Sądu z dnia 16 listopada 2012

roku (k. 88-89 akt). W uzasadnieniu postanowieniu z dnia 14 stycznia 2013 roku

Sąd Apelacyjny wskazał, że przyczyną odrzucenia zażalenia było naruszenie art.

871 § 1 k.p.c. przez sporządzenie zażalenia osobiście przez skarżącą, mimo

obowiązywania przymusu adwokacko- radcowskiego.

W rozpoznawanym zażaleniu (k. 105-122 akt) pełnomocnik zawodowy

skarżącej, nie negując faktu, że odrzuconego zażalenia nie sporządził pełnomocnik

profesjonalny będący adwokatem lub radcą prawnym, lecz powódka osobiście,

podniósł, że było to następstwem odmowy reprezentowania powódki przez jej

dotychczasowych pełnomocników zawodowych. Pełnomocnik powódki domagał się

uwzględnienia

wniesionego

zażalenia

i

uchylenia

przez

Sąd

Najwyższy

zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 14 stycznia 2013 roku,

przyjęcia zażalenia do rozpoznania, uwzględnienia zawartych w zażaleniu faktów i

dowodów, ośmiu zagadnień prawnych i dwóch wykładni przepisów kodeksu spółek

handlowych, uchylenia uchwały Zgromadzenia Wspólników „M.” spółki z o.o. w K. z

dnia 3 czerwca 2009 roku, zasądzenia od adwokata P. M. i prezesa „M.” spółki z

o.o. C. W. na rzecz powódki E. K. kwoty 46.000 złotych i nakazania prezesowi „M.”

spółki z o.o., C. W., rozwiązania umowy zlecenia z adwokatem P. M.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skierowane przeciwko postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia

14 stycznia 2013 roku nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem postanowienie to

jest

zgodne

z

prawem.

Odrzucenie

zażalenia

powódki,

orzeczone

tym

postanowieniem, nastąpiło z uwagi na, nie kwestionowane przez samą skarżącą,

osobiste sporządzenie przez nią tego zażalenia, co stanowiło naruszenie art. 871 §

1 k.p.c., przewidującego przymus adwokacko- radcowski przy sporządzaniu

środków odwoławczych kierowanych do Sądu Najwyższego. W rozpoznawanym

zażaleniu skarżąca nie neguje zresztą istnienia tego obowiązku, lecz powtarza po

raz kolejny, zarzuty odnoszące się do wyroków Sądu Okręgowego i Sądu

Apelacyjnego w sprawie z jej powództwa o uchylenie uchwały. Niewątpliwie

powódka miała świadomość konieczności sporządzenia zażalenia kierowanego do

Sądu Najwyższego przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Odnosząc

się do jej argumentu, że dotychczas zastępujący ją w tej sprawie pełnomocnicy

zawodowi, odmówili dalszego jej reprezentowania, w czym powódka upatrywała

usprawiedliwienia dla osobistego wnoszenia kolejnych zażaleń, wskazać należy, że

pomijając już brak wykazania przez powódkę tych okoliczności, nie stanowią one

usprawiedliwienia dla nie zachowania wymogów obowiązujących przy sporządzaniu

i wnoszeniu środków odwoławczych do Sądu Najwyższego, a ostatecznie,

aktualnie rozpatrywane zażalenie, sporządził radca prawny K. G., który występował

w sprawie o uchylenie uchwały jako jej pełnomocnik.

W tym stanie rzeczy, zażalenie E. K. podlegało, jako nieuzasadnione,

oddaleniu na podstawie art. 3941 §3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.

es