Supreme Court dismisses appeal on appeal court's decision to remand due to procedural error in identifying the contested ruling.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to remand the case for retrial. The plaintiff argued the remand violated procedural rules regarding the identification of the contested ruling, but the court found the appeal court correctly identified the specific decision under challenge. Consequently, the court ruled that the plaintiff's request to clarify a separate prior ruling was inadmissible and the appeal was without merit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 4 k.p.c.; Art. 387 § 1 k.p.c.: The Supreme Court must strictly adhere to the scope of the appeal; if the appealed decision is correctly identified, requests to clarify unrelated prior rulings are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
III CZ 384/23 POSTANOWIENIE 12 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 12 kwietnia 2024 r. w Warszawiezażalenia R.S.na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz 12 października 2023 r., I ACa 2479/22,w sprawie z powództwa R.S.przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w X.o ustalenie i zapłatę, na skutek wniosku pozwanego o uzupełnienie lub wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2024 r., III CZ 384/23 oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Powód R.S. wniósł o zasądzenie od Banku SA w X. kwoty 77.257,52 zł i 2.070 franków szwajcarskich (CHF) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 marca 2021 r. oraz o ustalenie, że nie łączy go z Bankiem umowa kredytu zawarta 24 kwietnia 2007 r., jako nieważna, a ewentualnie wniósł o zasądzenie od Banku kwoty 32.842,77 zł i 2.070 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 marca 2021 r., jako pobranych ponad należną kwotę w związku z wykonywaniem umowy kredytu. Pozwany Bank w X. wniósł o oddalenie powództwa. Wyrokiem z 8 listopada 2022 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 77.257,52 zł i 2.070 franków szwajcarskich (CHF) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 15 kwietnia 2021 r. (pkt I) i ustalił, że nie istnieje między stronami stosunek kredytu, którego źródłem byłaby umowa z 24 kwietnia 2007 r. (pkt II), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt III) i rozstrzygnął o kosztach postępowania (pkt IV). Wyrokiem z 12 października 2023 r., w uwzględnieniu apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił wyrok Sądu Okręgowego z 8 listopada 2022 r. w ten sposób, że oddalił powództwo o ustalenie (pkt 1) oraz uchylił ten wyrok w pkt I oraz IV (pkt 2), i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z 12 października 2023 r. powód zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 386 § 4 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. Zażalenie powoda zostało rozpoznane postanowieniem Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2024 r., którym Sąd ten „uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie pozostawiając orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postepowanie w sprawie”. Przedmiot orzeczenia Sądu Najwyższego został dookreślony jednoznacznie w komparycji postanowienia, w której Sąd Najwyższy wskazał, że rozpoznaje zażalenie na rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2024 r., a zatem działa w granicach zaskarżenia wyznaczonych wniesionym środkiem zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy nie może być żadnych wątpliwości co do tego, które z orzeczeń zawartych w wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 12 października 2023 r. zostało przez Sąd Najwyższy wzruszone, a wniosek o uzupełnienie lub wykładnię postanowienia z 23 stycznia 2024 r., jako bezzasadny, podlegał oddaleniu. A.W. [ms]