III CZ 38/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 38/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie ze skargi J.P.

o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem

Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2003 r., sygn. [...]

z wniosku J.D.

przy uczestnictwie [...]

o uwłaszczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 października 2009 r.,

zażalenia J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postępowania, w

sprawie wniosku J.D., o uwłaszczenie.

W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2

k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie

uprawnień o charakterze proceduralnym. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie,

gdzie wskazuje się na potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń oraz

podkreśla się, że odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu

„naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania

na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa

formalnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP

88/74, opubl. OSNC z 1976 r., Nr 1, poz. 4, oraz postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 8 stycznia 2002 r., l CKN 450/0, niepubl.).

Naruszenie

prawa

materialnego

stanowi

przesłankę

wznowienia

postępowania, podlega zatem sądowej weryfikacji na podstawie art. 410 k.p.c.,

Tym samym, wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest

wprost

wskazać

i

uzasadnić

naruszenie

przepisów

prawa

materialnego.

Pominięcie tego zagadnienia w skardze, albo nie wykazanie, że naruszenie prawa

materialnego zachodzi, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art.

410 k.p.c. Taka sytuacja występuje w rozważanej sprawie, skoro żalący

skoncentrował się w skardze jedynie na okolicznościach uzasadniających brak

możności działania w zakończonym postępowaniu, natomiast pominął naruszenie

prawa materialnego.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).