III CZ 38/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 38/06

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa „P.” sp. z o.o.

przeciwko M.C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 21 lipca 2006 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 grudnia 2005 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

pozwanej M.C. od wyroku tego Sądu z dnia 8 lipca 2005 r., gdyż nie zawierała ona

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu

pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w

przepisach k.p.c., wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać

uchylone.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną

do rozpoznania jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2)

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność

postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na

podstawie art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono

obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego

uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi

kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2) lub przez Sąd Najwyższy

(art. 3986 § 3 k.p.c.).

Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien

wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd

Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów

przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez

skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie

skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą

przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,

wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia

20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).

Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku

o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia

wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia

prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można

jednak zasadnie bronić zważywszy, że zgodnie z art. 398 4 § 1 k.p.c. skarga

kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych, lecz

dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd

Apelacyjny zasadnie ją odrzucił, jako nie spełniającą wymagań przewidzianych

w art. 3984 § 1 k.p.c.

Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3

k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie oddalił.