III CZ 37/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z 4 grudnia 2023 roku, wydanym w sprawie I CNP 108/23 Sąd Najwyższy odrzucił skargę powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z 4 lutego 2021 roku w sprawie I 1 Ca 556/20 (pkt I), odstąpił od obciążenia powódki kosztami postępowania skargowego (pkt II) i przyznał adw. B. K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Koninie kwotę 2 700 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w tym postępowaniu. Postanowienie to w zakresie rozstrzygnięcia z pkt III zostało zaskarżone zażaleniem przez powódkę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.Zgodnie z art. 3941 § 1 i § 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje:- na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,- w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Katalog postanowień wymienionych w przytoczonym przepisie, podlegających zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty (tak m.in. postanowienia SN: z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17; z 28 sierpnia 2020 r., I CSK 799/19, z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/30, z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22).
Legislator headnote
AI generatedart. 3941 k.p.c, art. 183 Konstytucji RP, art. 39821 k.p.c, art. 373 § 1 k.p.c, art. 397 § 3 k.p.c; III CZ 37/24 · Sąd Najwyższy: W tym stanie rzeczy, mając na względzie, że zaskarżone przez powódkę postanowienie nie zostało wymienione w art. 3941 k.p.c. należy przyjąć, iż w obowiązującym stanie prawnym postanowienie Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi strony kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie podlega zaskarżeniu. Regulacja dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń określonymi środkami odwoławczymi i środkami zaskarżenia jest w Kodeksie postępowania cywilnego wyczerpująca. Ich wniesienie jest więc możliwe tylko w oparciu o unormowaną w Kodeksie podstawę prawną (tak. postanowienie SN: z 3 marca 2010 r., III SO 1/10, z 2 listopada 2010 r., III SO 3/10, z 11 października 2023 r., III CZ 499/22).
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CZ 37/24 POSTANOWIENIE 26 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 26 marca 2024 r. w Warszawiezażalenia G. K.na postanowienie Sądu Najwyższegoz 4 grudnia 2023 r., I CNP 108/23,w sprawie ze skargi G. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z 4 lutego 2021 r., sygn. I1 Ca 556/20wydanego w sprawie ze skargi G. K.przeciwko R. T.o ustalenie, odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 4 grudnia 2023 roku, wydanym w sprawie I CNP 108/23 Sąd Najwyższy odrzucił skargę powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Koninie z 4 lutego 2021 roku w sprawie I 1 Ca 556/20 (pkt I), odstąpił od obciążenia powódki kosztami postępowania skargowego (pkt II) i przyznał adw. B. K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Koninie kwotę 2 700 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w tym postępowaniu. Postanowienie to w zakresie rozstrzygnięcia z pkt III zostało zaskarżone zażaleniem przez powódkę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.Zgodnie z art. 3941 § 1 i § 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje:- na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,- w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.Katalog postanowień wymienionych w przytoczonym przepisie, podlegających zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego jest zamknięty (tak m.in. postanowienia SN: z 28 maja 2019 r., I CSK 746/17; z 28 sierpnia 2020 r., I CSK 799/19, z 23 kwietnia 2021 r., I CSK 318/30, z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22).
W tym stanie rzeczy, mając na względzie, że zaskarżone przez powódkę postanowienie nie zostało wymienione w art. 3941 k.p.c. należy przyjąć, iż w obowiązującym stanie prawnym postanowienie Sądu Najwyższego wydane w przedmiocie przyznania pełnomocnikowi strony kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie podlega zaskarżeniu. Regulacja dopuszczalności zaskarżenia orzeczeń określonymi środkami odwoławczymi i środkami zaskarżenia jest w Kodeksie postępowania cywilnego wyczerpująca. Ich wniesienie jest więc możliwe tylko w oparciu o unormowaną w Kodeksie podstawę prawną (tak. postanowienie SN: z 3 marca 2010 r., III SO 1/10, z 2 listopada 2010 r., III SO 3/10, z 11 października 2023 r., III CZ 499/22).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego zwrócono również uwagę, że brak środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Najwyższego wynika także z ustrojowego usytuowania tego Sądu jako naczelnego organu sądowego sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 Konstytucji RP oraz art. 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1093).W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 373 § 1 k.p.c. i art. 397 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.[SOP][ms]