III CZ 37/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 37/10

POSTANOWIENIE

Dnia 14 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa R. W.

przeciwko E. W.

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010

r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 kwietnia 2010

r. zasądzono od powoda R. W. na rzecz pozwanej E. W. kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania apelacyjnego.

Pozwany zaskarżył wyżej wskazane postanowienie o kosztach zażaleniem,

zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie wniosku

o zasądzenie kosztów postępowania z uwagi na dokonanie potrącenia. Podniósł, że w

innym postępowaniu Sąd Rejonowy w W. w dniu 12 marca 2008 r. zasądził od pozwanej

na rzecz powoda kwotę 3.146 zł, zaś do dnia złożenia zażalenia zasądzona kwota nie

została uiszczona przez pozwaną. W związku z tym powód przedstawił w zażaleniu

kwotę zasądzoną przez Sąd Rejonowy w W. do potrącenia z kwotą zasądzoną

zaskarżonym postanowieniem Sądu Apelacyjnego, co zdaniem pozwanego powoduje

umorzenie wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej i uzasadnia zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 498 § 1 k.c. potrącenie wierzytelności z wierzytelnością drugiej

strony może być dokonane, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie

dłużnikami i wierzycielami, przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej

samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a ponadto obie wierzytelności są

wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem

państwowym. W momencie zasądzania przez Sąd Apelacyjny kosztów postępowania

apelacyjnego od powoda na rzecz pozwanej stron nie łączył stosunek obligacyjny z

tytułu zasądzanych kosztów. Stosunek ten powstał dopiero po zasądzeniu kosztów

postępowania przez Sąd Apelacyjny, właśnie w wyniku ich zasądzenia. Wobec tego

dopiero po zasądzeniu kosztów postępowania można dokonywać potrącenia, przy

założeniu spełnienia pozostałych warunków potrącenia wierzytelności. Oczywiste jest,

że Sąd Apelacyjny w momencie orzekania o kosztach nie mógł brać pod uwagę

przyszłego potrącenia wierzytelności mającej za przedmiot zasądzane koszty z inną

wierzytelnością.

Należy również zauważyć, że na postawie art. 499 zdanie pierwsze k.c.

potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie, a więc nie w

zażaleniu kierowanym do sądu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.