III CZ 35/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 35/11

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Norberta T.

przeciwko J. sp. z o.o.

o zapłatę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 lipca 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 stycznia 2011 r.,

1)

oddala zażalenie

2)

zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120

(sto dwadzieścia)

złotych

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

tytułem

zwrotu

kosztów

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd

Apelacyjny zasądził od pozwanej J. Spółki z o.o. na rzecz powoda Norberta T.

kwotę 2.700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Za podstawę

prawną tego rozstrzygnięcia Sąd przyjął art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 12

ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Powyższe postanowienie zaskarżył powód. W zażaleniu podniósł, że

w postępowaniu apelacyjnym reprezentowany był przez radcę prawnego K. Z.,

który nie reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji, stąd wysokość

należnego wynagrodzenia pełnomocnika powinna odpowiadać 100% stawki

minimalnej, nie zaś 75%. Powód wskazał też, że wypowiedział pełnomocnictwo

udzielone adw. T., który reprezentował go przed Sądem pierwszej instancji. Dlatego

powód wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach przez zasądzenie

na jego rzecz od pozwanej tytułem kosztów postępowania apelacyjnego kwoty

3.617 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania

sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania

zażaleniowego

W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie

kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Według art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., stosowanych odpowiednio

w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji z mocy art. 391 § 1 k.p.c., do

niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata albo radcę

prawnego, które przeciwnik powinien zwrócić stronie wygrywającej postępowanie

apelacyjne, należy wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata albo radcy

prawnego. Natomiast według art. 94 § 1 k.p.c. wypowiedzenie pełnomocnictwa

procesowego odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go

o tym. W aktach niniejszej sprawy brak jest zawiadomienia Sądu drugiej instancji

o wypowiedzeniu przez żalącego pełnomocnictwa udzielonego adw. T. Należy

zatem przyjąć, że wskutek udzielenia pełnomocnictwa r. pr. K. Z., wnoszący

zażalenie był reprezentowany przed Sądem drugiej instancji przez obu wskazanych

pełnomocników, z których jeden reprezentował go także przed Sądem pierwszej

instancji.

Taki stan sprawy w zakresie reprezentowania strony nie pozostaje

bez wpływu na rozliczenie kosztów postępowania za drugą instancję. Użyte w art.

§3

k.p.c.

określenie

„reprezentowania

strony”

odpowiada

określeniu

„prowadzenia sprawy przez pełnomocnika” zawartemu zarówno art. art. 98 § 2

k.p.c. jak i w § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. nazywane dalej jako: rozporządzenie w sprawie

opłat

za czynności

adwokackie)”.

Przepisy

regulujące

wynagrodzenie

profesjonalnych pełnomocników, w przypadku gdy kilku z nich w imieniu tej samej

strony prowadzi sprawę, nie uzależniają jego wysokości od tego, który z nich

dokonuje konkretnej czynności procesowej. Jeżeli zatem w drugiej instancji

stronę reprezentuje lub też inaczej jeżeli prowadzi sprawę tej strony kilku

pełnomocników będących radcami prawnymi lub adwokatami a jeden z nich

prowadził wcześniej sprawę w pierwszej instancji, brak jest podstaw do przyznania

stronie zwrotu kosztów poniesionych w drugiej instancji w wysokości 100% stawek

minimalnych określonych w rozporządzeniu w sprawie opłat za czynności

adwokackie lub w odpowiednim rozporządzeniu dotyczącym opłat za czynności

radców

prawnych w związku

z

tym,

że

tylko

ustanowiony

dodatkowo

w postępowaniu apelacyjnym adwokat ten lub radca prawny sporządził i podpisał

w

imieniu

strony

pismo

procesowe.

Dlatego za podstawę

wymiaru

wynagrodzenia pełnomocnika powoda w postępowaniu apelacyjnym należało

przyjąć 75% stawki minimalnej określonej § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzeniu

w sprawie opłat za czynności adwokackie. Powołanie przez Sąd drugiej instancji

§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez

Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), nie miało znaczenia dla

rozstrzygnięcia, skoro oba wskazane przepisy przewidują taką samą podstawę

wymiaru wynagrodzenia pełnomocnika.

Z tych przyczyn, uznając, że zaskarżone postanowienie, mimo błędnego

uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania

zażaleniowego orzekając na podstawie art. 98 § 1 i 3 i art. 99 w zw. z art. 391 § 1,

art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. § 6 pkt 2 wyżej

wymienionego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie.

md