III CZ 348/22 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z 15 czerwca 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną powoda R.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że powód złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi, który to wniosek Sąd Apelacyjny postanowieniem z 18 maja 2022 r. oddalił. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi powoda za pośrednictwem Portalu Informacyjnego 31 maja 2022 r. Pomimo upływu 7-dniowego terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, opłata ta nie została uiszczona.
Legislator headnote
AI generatedart. 391 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 348/22 · Sąd Najwyższy: Powód złożył zaś wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie postanowienia z 18 maja 2022 r., który to wniosek został odrzucony postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 15 czerwca 2022 r.Powód zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażaleniem do Sądu Najwyższego, wnosząc przy tym o objecie kontrolą także postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CZ 348/22 POSTANOWIENIE 14 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jacek WidłoSSN Kamil Zaradkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 czerwca 2023 r. w Warszawie,zażalenia R.B.na postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiuz 15 czerwca 2022 r., I WSC 61/22 (I AGa 242/21),w sprawie z powództwa R.B.przeciwko K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółce jawnej w W.o zapłatę, 1. oddala zażalenie;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 czerwca 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną powoda R.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 11 stycznia 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że powód złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi, który to wniosek Sąd Apelacyjny postanowieniem z 18 maja 2022 r. oddalił. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi powoda za pośrednictwem Portalu Informacyjnego 31 maja 2022 r. Pomimo upływu 7-dniowego terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, opłata ta nie została uiszczona.
Powód złożył zaś wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienie postanowienia z 18 maja 2022 r., który to wniosek został odrzucony postanowieniem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 15 czerwca 2022 r.Powód zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zażaleniem do Sądu Najwyższego, wnosząc przy tym o objecie kontrolą także postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.
Sąd Najwyższy rozpatrując zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, może skontrolować również, na jednoznacznie sformułowany wniosek pełnomocnika złożony na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., zasadność postanowienia sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia skarżącego od opłaty od skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z 20 maja 2022 r., III CZ 124/22). Taki wniosek sformułował w sprawie skarżący, który w istocie kwestionował nie fakt odrzucenia skargi kasacyjnej jako nieopłaconej, lecz zasadność oddalenia jego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych w postaci opłaty od skargi kasacyjnej.
Zarzut ten nie okazał się usprawiedliwiony w okolicznościach sprawy.Przede wszystkim Sąd Apelacyjny, wobec niezaskarżalności jego postanowienia w przedmiocie odmowy zwolnienia powoda od kosztów sądowych i możliwości jego kwestionowania w ramach przysługującego stronie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w sposób wystraczający wyjaśnił motywy uzasadniające to rozstrzygnięcie. Wskazał okoliczności, które przemawiały za oddaleniem przedmiotowego wniosku, w tym fakty iż z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz działalności rolniczej w 2021 r. powód uzyskał dochód netto w łącznej wysokości 2 866 397,72 zł, zaś pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żona osiągnęła dochód netto z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 55 796,87 zł.
Ponadto podkreślił, iż powód jest właścicielem 3 działek rolnych o łącznej zadeklarowanej wartości około 250 000 zł, jak również dwóch domów mieszkalnych o zadeklarowanej wartości około 1 500 000 zł. We wspólnym gospodarstwie domowym z powodem pozostaje żona oraz dwoje dzieci w wieku 19 i 14 lat. Miesięczne koszty utrzymania rodziny powód oszacował na kwotę 8 000 zł i podął, że spłaca kredyt w miesięcznej wysokości 3 082,24 zł miesięcznie. Ponadto wskazał, iż z dołączonego zeznania podatkowego powoda za rok 2021 wynika, iż ma on nadpłatę w podatku w kwocie 36 892 zł, która podlegać będzie zwrotowi na jego rzecz.
W świetle tych okoliczności Sąd Apelacyjny uznał, że powód dysponuje środkami finansowymi umożliwiającymi mu uiszczenie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w kwocie 40 437 zł.W ocenie Sądu Apelacyjnego powód nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek do udzielenia mu zwolnienia od kosztów sądowych w jakimkolwiek zakresie, co skutkowało oddaleniem jego wniosku o udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Argumentacja Sądu Apelacyjnego jest poprawna i Sąd Najwyższy podziela ocenę Sądu Apelacyjnego w tym zakresie.
Konsekwencją braku zwolnienia powoda od opłaty sądowej był obowiązek jej zapłaty, a uchybienie temu obowiązkowi skutkować musiało odrzuceniem skargi kasacyjnej – w myśli art. 3986 § 2 k.p.c.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. M.M.[ms]