III CZ 34/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 34/07

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M. N. o wznowienie postępowania w sprawie

powództwa M. N.

przeciwko M. Z. i in., o zapłatę,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 13 września 2007 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 23 maja 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

z

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny, powołując się na art. 410 § 1

k.p.c. odrzucił – jako nie opartą na ustawowej podstawie - skargę powoda M. N. o

wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko […] o zapłatę.

Sąd wyjaśnił, że wprawdzie powód powołał się na podstawę z art. 403 § 2 k.p.c.

(późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych,

które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła

skorzystać

w

poprzednim

postępowaniu), jednak wskazaną przez niego

okolicznością były ustalenia zawarte w motywach wyroku wydanego w innej

sprawie. Ustalenia te nie stanowią później wykrytych okoliczności faktycznych, gdyż

odnoszą się do faktów, które istniały już wcześniej i zostały sądowi przedstawione w

toku postępowania, a nadto mają charakter ustaleń prawnych (że powodowi

przysługiwało prawo do zajmowania części placu), nie mieszczących się w

dyspozycji art. 403 § 2 k.p.c., ani też innych przepisów określających podstawy

wznowienia postępowania.

Sąd Apelacyjny wskazał także, że skarga o wznowienie postępowania

została wniesiona po upływie trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407

§ 1 k.p.c. Skoro skarżący dowiedział się o powoływanej przez siebie

przyczynie wznowienia w dniu 22 stycznia 2007 r., termin do złożenia skargi

upłynął mu 22 kwietnia 2007 r. Tymczasem skarga została wniesiona 23 kwietnia

2007 r., a więc jeden dzień po upływie terminu.

Powód zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie

i przekazanie

sprawy

Sądowi

Apelacyjnemu

do

ponownego

rozpoznania.

Podniesione zarzuty dotyczą naruszenia:

- art. 403 § 2 k.p.c. przez odmowę potraktowania orzeczeń wydanych w sprawie l C

…/05 jako środka dowodowego, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy objętej

skargą, a z którego to dowodu powód nie mógł skorzystać w poprzednim

postępowaniu;

- art. 365 § 1 k.p.c. przez odmówienie wyrokowi Sądu Okręgowego w K. z dnia

30.10.06 r. mocy wiążącej Sąd w niniejszym postępowaniu

- art. 407 § 1 k.p.c., art. 165 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 115 k.c. przez ustalenie, że

wniosek o wznowienie postępowania jest spóźniony.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wydanie w innej sprawie wyroku prawomocnie rozstrzygającego między

stronami jedną z kwestii spornych w toku sprawy, której dotyczy wniosek

o wznowienie postępowania, stanowi zarówno nową okoliczność faktyczną, jak

i nowy środek dowodowy mogący mieć wpływ na wynik tej sprawy. Z tego względu

stanowisko Sądu Apelacyjnego, przyjmującego, że powołane przez skarżącego

okoliczności a priori nie odpowiadają wymogom podstawy wznowienia z art. 403 §

2 k.p.c. nie są słuszne.

Błędne było także przyjęcie, że skarga została złożona z uchybieniem 3 miesięcznego terminu liczonego od dnia doręczenia powodowi wyroku z tym

uzasadnieniem, że termin upłynął 22 kwietnia 2007 r., bowiem - jak trafnie podnosi

skarżący – termin 3 - miesięczny obliczany od dnia 22 stycznia 2007 r. przypadał

w niedzielę, dlatego też, z mocy art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 i 2 k.p.c. skarga

złożona przez powoda w poniedziałek 23 kwietnia 2007 r. wniesiona zostałaby

z zachowaniem tego terminu.

Mimo jednak błędnego uzasadnienia postanowienie Sądu Okręgowego

odpowiada prawu. Okolicznością, którą w swojej skardze powód przedstawia jako

jej podstawę jest to, że „po wydaniu wyroku z dnia 25 października 2006 r. w innej

sprawie wydany został wyrok w dniu 30 października 2006 r. (...), w którym

prawomocnie oddalono apelację PHU „U.” Sp. z o.o. w K. od wyroku SR (...), w

którym oddalone zostało powództwo PHU „U.” Sp. z o.o. o ustalenie na podstawie

art. 189 k.p.c., że M. N. nie ma tytułu prawnego do części placu targowego przy ul.

D., usytuowanego wokół Hali Targowej, przyległego do nasypu kolejowego

położonego obok baru <C.>”. Skoro wydanie tego wyroku stanowi nową

okoliczność faktyczną i nowy środek dowodowy, to oczywiste jest, że powód

dowiedział się o nim z chwilą jego ogłoszenia, a zatem 30 października 2006 r.

Wskazywany przez skarżącego jako początek biegu terminu z art. 407 k.p.c.

moment doręczenia mu z uzasadnieniem wyroku Sądu Apelacyjnego z 25

października 2006 r. w sprawie, której wznowienia się domaga, nie może być

traktowany jako data miarodajna w rozumieniu tego przepisu. Otrzymany wyrok z

uzasadnieniem w formie pisemnej przedstawiał motywy, z którymi powód zapoznał

się już przy ogłoszeniu tego orzeczenia i nie zawierał żadnej informacji, którą

można by uznać za źródło pozyskania przez powoda wiedzy o podstawie

wznowienia. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi liczyć należało zatem od 30

października 2006 r., co oznacza, że upłynął on 30 stycznia 2007 r. Skarga o

wznowienie postępowania złożona przez powoda 23 kwietnia 2007 r. wniesiona

została więc ze znacznym uchybieniem terminowi z art. 407 § 1 k.p.c., co

uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., jako spóźnionej.

Dodatkowo wskazać należy, że wyrok wydany w innej sprawie po

prawomocnym zakończeniu sprawy, której wznowienia powód się domaga, nie

wypełnia podstawy z art. 403 § 2 k.p.c., gdyż nie istniał w czasie, kiedy toczyło się

postępowanie. Powołany przepis odnosi się zaś do okoliczności faktycznych

i środków dowodowych, które istniały w tym czasie, a tylko nie były znane

skarżącemu.

Z tych przyczyn zażalenie skarżącego nie mogło zostać uwzględnione

i podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

kg