III CZ 32/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 32/08

POSTANOWIENIE

Dnia 28 sierpnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek

SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku D. T.

przy uczestnictwie K. T. i Gminy M.

o podział majątku wspólnego i zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2008 r.,

zażalenia uczestnika K. T. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 17 maja

2007 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K., działając jako sąd drugiej instancji, postanowieniem z dnia

17 maja 2007 r. odrzucił apelację uczestnika postępowania K. T. po stwierdzeniu, że K.

T., odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych apelacji w istocie

braków tych nie uzupełnił.

Na powyższe postanowienie zawodowy pełnomocnik, do którego uczestnik

postępowania zgłosił się w dniu 30 kwietnia 2008 r., udzielając pełnomocnictwa w dniu 5

maja 2008 r., złożył w dniu 7 maja 2008 r. zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie

terminu do jego wniesienia. Do wniosku załączone zostały dokumenty lekarskie wydane

w latach 2007 – 2008, z których wynika, że skarżący od 10 lat leczony jest

psychiatrycznie w związku z organicznymi zaburzeniami osobowości i obniżoną

sprawnością funkcji intelektualnych do poziomu upośledzenia umysłowego.

Sąd Okręgowy, po przywróceniu terminu do wniesienia zażalenia przedstawił je

Sądowi Najwyższemu do rozpoznania.

W zażaleniu jego autor, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia,

podniósł, że uczestnik postępowania wskutek występujących w jego stanie zdrowia

zaburzeń o charakterze psychiatrycznym, pozbawiony był możliwości obrony swych

praw w toku postępowania wywołanego wniesieniem apelacji. Z tych przyczyn „nie mógł

w terminie złożyć zażalenia”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c. apelację, której braków strona nie

uzupełniła w wyznaczonym terminie sąd pierwszej instancji powinien odrzucić, a jeśli

tego nie uczynił, to postanowienie o odrzuceniu apelacji wydaje sąd drugiej instancji. Z

dokonanych ustaleń wynika, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych apelacji.

Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji odrzucił apelację. Podniesione w zażaleniu

okoliczności nie wskazują na naruszenie przez Sąd Okręgowy powołanych przepisów.

W istocie nie mają charakteru zarzutów usprawiedliwiających zawarty w zażaleniu

wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Okoliczności te mogłyby być

przedmiotem oceny przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia

apelacji wolnej od wad skutkujących jej odrzucenie.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 14 w

zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).