III CZ 312/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 312/22 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)‎SSN Paweł Grzegorczyk‎SSN Monika Koba (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 20 kwietnia 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia H. Ś.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach‎z 27 kwietnia 2022 r., III S 13/22,‎w sprawie ze skargi H. Ś.o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z 28 lutego 2022 r., III S 13/22‎wydanego w sprawie ze skargi H. Ś.‎na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Będzinie pod sygn. I Co 601/21 odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 27 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy ‎w Katowicach odrzucił - na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. - wniesioną osobiście przez H. Ś. skargę o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z 28 lutego 2022 r., (sygn. akt III S 13/22), wydanego w sprawie z jego skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania w postępowaniu bez nieuzasadnionej zwłoki sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Będzinie pod sygnaturą I Co 601/21.W dniu 20 maja 2022 r. do Sądu Okręgowego w Katowicach wpłynęło złożone osobiście przez H.

Ś. zażalenie na powyższe postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Skarżący samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie ‎z 27 kwietnia 2022 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby należał ‎do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez możliwości jej sanowania (zob. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13; z 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15; z 9 maja 2014 r., I PZ 9/14; z 7 maja 2014 r., II CZ 19/14; z 15 maja 2015 r., III PZ 7/15; z 16 września 2015 r., III CZ 40/15; i z 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).