III CZ 31/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 31/13

POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Anna Owczarek (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Z. P.

przeciwko W. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 czerwca 2013 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 15 lutego 2013 r.,

1. oddala zażalenie;

2. zasądza od W. K. na rzecz Z. P. koszty postępowania

zażaleniowego w kwocie 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 19 września 2011 roku (sygnatura akt

…263/10) zasądził od W. K. na rzecz Z. P. kwotę 98.300 złotych z odsetkami

ustawowymi i kosztami procesu tytułem odszkodowania za nienależyte wykonanie

przez pozwanego robót budowlanych. Apelacja pozwanego W. K. została oddalona

wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lutego 2012 roku (sygnatura akt

…480/11). W skardze z dnia 27 sierpnia 2012 roku, W. K. domagał się wznowienia

tego postępowania i uchylenia powyższego wyroku, wskazując jako podstawę

wznowienia, zarzut oparcia wyroku na podrobionej dokumentacji technicznej

obiektu, w którym wykonywał roboty budowlane (art. 403 § 1 punkt 1 k.p.c.).

Skarżący podniósł także, iż w dniu 31 maja 2012 r. zawiadomił Prokuraturę

Rejonową w T. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa sfałszowania dokumentacji

technicznej, przedłożenia tej dokumentacji w charakterze dowodu w sprawie

…263/10 oraz poświadczenia przez radcę prawnego, że dokumentacja jest zgodna

z oryginałem dokumentacji technicznej, przy czym postępowanie to zostało

umorzone w dniu 27 grudnia 2012 r. postanowieniem KPP w T.

Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r., Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę z uwagi na nie wykazanie przez skarżącego ustawowej podstawy

wznowienia. Sąd ocenił, że znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja

techniczna nie została podrobiona ani przerobiona, albowiem braki w zakresie

podpisów i pieczątek czy uzgodnień i projektów instalacji świadczą co najwyżej o jej

niekompletności, sygnalizowanej zresztą przez biegłego sporządzającego opinię

w sprawie.

W zażaleniu skarżący, zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj. art.

403 § 1 punkt 1 k.p.c. przez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie, wniósł

o zmianę zaskarżonego orzeczenia przez wznowienie postępowania i zasądzenie

na rzecz pozwanego od powoda kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem prawnym o mieszanym

charakterze, łączącym pozew (czyli pismo wszczynające nową sprawę) ze

środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu sądu,

nadzwyczajnym środkiem prawnym o limitowanych podstawach, wskazanych w art.

401, 4011

i art. 403 k.p.c. Jej wniesienie inicjuje postępowanie dwufazowe,

w którym najpierw sąd bada dopuszczalność skargi o wznowienie (w zależności od

wyniku kontroli następuje zwrot skargi lub jej odrzucenie), a następnie, po

przesądzeniu dopuszczalności skargi, rozpoznaje ją merytorycznie i wydaje

stosowne rozstrzygnięcie.

Skarżący oparł skargę na tak zwanej właściwej przyczynie restytucyjnej,

przewidzianej w art. 403 § 1 punkt 1 k.p.c., zgodnie z którym można żądać

wznowienia na tej podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym

lub przerobionym.

Podzielić należy w pełni stanowisko Sądu drugiej instancji zaprezentowane

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w realiach rozpatrywanej sprawy,

skarżący nie wykazał faktu podrobienia lub przerobienia dokumentacji technicznej,

wchodzącej w skład materiału dowodowego sprawy, której dotyczy wniosek

o wznowienie. Nie ma potrzeby przytaczania czy powtarzania obszernych

wywodów Sądu drugiej instancji, wystarczy wskazanie, że w ocenie Sądu

Najwyższego, mają one pełne oparcie w materiale sprawy i uzasadniają konkluzję

Sądu Okręgowego o nie istnieniu wskazanej przez skarżącego ustawowej

przyczyny wznowienia postępowania.

Pojęcie podrobienia dokumentu odnosi się do etapu jego powstania,

w którym dokument jest sporządzany przez określony podmiot i w odpowiedniej

formie. Podrobienie dokumentu polega na sporządzeniu go przez inny podmiot niż

ten, na który wskazuje treść dokumentu i od którego ma pochodzić (por. wyrok SN

z dn. 16 maja 2007 r, III CSK 56/07, LEX nr 334985, postanowienie SN z dn. 9 lipca

2008 r., V CZ 43/08, LEX nr 590290). Przerobienie dokumentu oznacza natomiast

wprowadzenie zmian w treści dokumentu sporządzonego przez podmiot, faktycznie

oznaczony w tym dokumencie ( por. postanowienie SN z dnia 6 czerwca

1997 r., III CKN 85/97, OSNC 1997, nr 11, poz. 182). Przerobienie dokumentu,

o jakim mowa w art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., polega na nadaniu mu innej, niż

pierwotna, treści, tj. wpisaniu w jej miejsce innej lub poprawienia istniejącej.

Niekompletność dokumentacji projektowej czy inne jej ewentualne wady nie są

równoznaczne z podrobieniem lub przerobieniem dokumentu w rozumieniu

cytowanych wyżej przepisów k.p.c.

W tym stanie rzeczy, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c. Orzeczenie o kosztach

postępowania zażaleniowego znajduje oparcie w art. 98 w związku z art. 108

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.