III CZ 31/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 3 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania

w sprawie z wniosku H.K .

przy uczestnictwie M. O.-L. i innych, o dział spadku zakończonej prawomocnym

postanowieniem Sądu Okręgowego

z dnia 6 marca 2009 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 czerwca 2011 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 14 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. odrzucił

skargę o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku H. K. o dział spadku

zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 6 marca

2009 r. Uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej przyczynie wznowienia,

chociaż wnioskodawczyni powołała art. 401 pkt 2 i art. 403 § 2 k.p.c. Dnia 1 grudnia

2010 r. wnioskodawczyni wniosła (osobiście) do Sądu Najwyższego zażalenie na

postanowienie z dnia 20 października 2010 r. Podkreśliła w nim, że uzasadnienie

zażalenia prześle odrębnym pismem z uwagi na brak możliwości konsultacji z

pełnomocnikiem. Zażalenie pełnomocnika wnioskodawczyni zostało wniesione dnia

14 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r.

odrzucił to zażalenie. Stwierdził bowiem, ze zostało ono wniesione po upływie

tygodniowego

terminu.

Odpis

postanowienia

doręczono

pełnomocnikowi

wnioskodawczyni dnia 25 listopada 2010 r., zatem powinno być wniesione do dnia

2 grudnia 2010 r.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2011 r.

pełnomocnik pozwanego podkreślił, że odpis postanowienia został mu doręczony

dnia 10 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Dnia

listopada

2010

r.

Sąd

Okręgowy

doręczył

odpis

postanowienia wnioskodawczyni (a nie jej pełnomocnikowi, jak twierdzi Sąd

Okręgowy). Termin do wniesienia zażalenia upłynął więc dnia 2 grudnia 2010 r.

(a nie dnia 2 listopada 2010 r., jak twierdzi Sąd Okręgowy). Tymczasem

pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł zażalenie dopiero dnia 14 grudnia 2011 r.,

twierdząc, że odpis postanowienia został mu doręczony dnia 10 grudnia 2010 r.

Z akt sprawy wynika jednak, że Sąd Okręgowy doręczył mu odpis postanowienia

dnia 6 grudnia 2010 r. Zażalenie zostało zatem wniesione po upływie terminu

tygodniowego (art. 394 § 2 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 2 i 3

w związku z art. 39814 k.p.c.).