III CZ 31/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 31/08

POSTANOWIENIE

Dnia 28 sierpnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko Skarbowi Państwa-Ministrowi Skarbu Państwa i (…) Fundacji Promocji

Zdrowia im. (…) w likwidacji w K.

o stwierdzenie nieważności umowy darowizny,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2008 r.,

zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn.

akt I ACa (…),

I

oddala zażalenie i nie obciąża M. S. kosztami postępowania zażaleniowego;

II

przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego radcy prawnemu M. V.

kwotę 3.600 zł. (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej M. S. z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, z

uwzględnieniem podatku VAT.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2008 r. odrzucił skargę

kasacyjną M. S. i M. S. od wyroku tegoż Sądu z dnia 4 grudnia 2007 r. jako

niedopuszczalną. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący utracili status interwenientów

ubocznych

po

stronie

powoda

wskutek

wydanego

z

urzędu

prawomocnego

postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r., w związku z czym nie są

legitymowani do wniesienia skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną M. S. wniosła o

jego uchylenie oraz rozpoznanie postanowienia z dnia 4 grudnia 2007 r. o odmowie

dopuszczenia jej i pozwanego M. S. do udziału w sprawie w charakterze interwenientów

ubocznych.

W

uzasadnieniu

podniosła,

że

to

ostatnie

orzeczenie

zostało

zakwestionowane w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu

apelacji, które nie zostało jeszcze rozpoznane. Według skarżącej w takiej sytuacji Sąd

Apelacyjny

winien

zawiesić

postępowanie

międzyinstancyjne

dotyczące

skargi

kasacyjnej na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu rozstrzygnięcia zażalenia na

odrzucenie apelacji.

W odpowiedzi na zażalenie Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa, działająca

za pozwany Skarb Państwa – Ministra Skarbu Państwa, wniosła o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy rozpoznając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi

kasacyjnej może, na podstawie art. 380 w związku z art. 394 1 § 3 i art. 39821 k.p.c.,

poddać kontroli także - poprzedzającego to orzeczenie - inne postanowienie sądu

drugiej instancji (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 listopada 2001

r., I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 102; z dnia 17 maja 2002 r., I CZ 31/02, nie

publ.; z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04 nie publ.). Przeprowadzenie takiej kontroli

jest dopuszczalne przy kumulatywnym spełnieniu trzech warunków: 1) strona musi

zgłosić w tym zakresie wniosek; 2) wniosek może dotyczyć jedynie postanowień

niezaskarżalnych w drodze zażalenia; 3) postanowienie objęte wnioskiem musi mieć

wpływ na wynik sprawy.

Niewątpliwie

wniosek

skarżącej dotyczy postanowienia

niezaskarżalnego.

Postanowienie niedopuszczające interwenienta ubocznego do udziału w sprawie

wydane z urzędu zarówno przez sąd pierwszej, jak i drugiej instancji nie podlega

zaskarżeniu zażaleniem (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1992

r., III CZP 126/92, OSNC 1993, nr 3, poz. 37 oraz uzasadnienie postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 8 czerwca 1967 r., I CZ 24/67, OSNC 1968, nr 1, poz. 9). Nie

można natomiast uznać, że spełniona została trzecia z wymienionych przesłanek.

Skarżąca nie podjęła bowiem nawet próby wykazania, że odmowa dopuszczenia jej do

udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej miała

wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Istnienia takiego wpływu nie mogą uzasadniać

wskazane przez nią działania Sądu drugiej instancji podjęte po wydaniu kwestionowanej

decyzji, polegające na doręczeniu wyroku z uzasadnieniem w terminie otwartym do

wniesienia skargi kasacyjnej.

Ocena kwestii legitymacji skarżącej do wniesienia apelacji nie może przesądzać

posiadania przez nią legitymacji do wniesienia skargi kasacyjnej. Stanowisko Sądu

drugiej instancji co do braku przeszkód do nadania biegu zażaleniu odrzucającemu

skargę kasacyjną trzeba więc uznać za trafne.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3943

§ 3 oraz art. 108 § 1 i art. 102 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.