III CZ 3/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 3/13

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie ze skargi Z. B. o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K.

z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II Ca …/11

z powództwa Z. B.

przeciwko B. .

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 lutego 2013 r.,

zażalenia skarżącego

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 20 sierpnia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 20 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę Z.

B. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko B. G. o

zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z 9 lutego

2012 r. Sąd Okręgowy uznał, że skarga nie została oparta na ustawowych

podstawach, a powzięcie przez powoda informacji o brzmieniu art. 17 pkt 1 k.p.c.

nie może stanowić okoliczności wpływającej na wzbogacenie lub zmianę

ustalonego w sprawie stanu faktycznego.

W zażaleniu na postanowienie z 20 sierpnia 2012 r. powód zarzucił, że

zapadło ono z naruszeniem: - art. 410 k.p.c. przez odrzucenie skargi o wznowienie

postępowania na skutek błędnej oceny, że jest ona pozbawiona podstaw prawnych;

- art. 401 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 6 k.p.c. poprzez bezzasadne przyjęcie, że

nieważność postępowania spowodowana orzeczeniem w sprawie przez sąd

niewłaściwy rzeczowo nie jest podstawą wznowienia postępowania, chociaż

prowadziła ona do pozbawienia skarżącego możności działania w sprawie; - art.

403 § 2 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że nie stanowi podstawy wznowienia

postępowania wykrycie przez skarżącego nowych okoliczności faktycznych

i środków dowodowych.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 401, art. 4011 i art. 403 k.p.c. ustawodawca wymienił podstawy, na

których można oprzeć skargę o wznowienie prawomocnie zakończonego

postępowania. Ze względu na nadzwyczajny charakter tego środka zaskarżenia od

wnoszącego skargę o wznowienie postępowania wymaga się nie tylko wskazania

okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, ale też wykazania, że podstawa

taka rzeczywiście istnieje, a podane okoliczności uzasadniają jej powołanie

(por. wyrok Sądu Najwyższego z 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, Lex nr 334985

oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 6 marca 2009 r., II CZ 9/09, Lex nr

746171 i z 3 lutego 2011 r., II UZ 47/10, Lex nr 844755). Powołanie podstawy

wznowienia postępowania w skardze nie polega na samym tylko zacytowaniu

ustawowego określenia tej podstawy w zgodzie z terminologią użytą w powołanych

wyżej przepisach. Spełnienie tego wymagania ma miejsce wówczas, gdy

okoliczność przytoczona przez skarżącego ma właściwości pozwalające powiązać

ją z ustawowymi przesłankami wznowienia postępowania. Okoliczności, które

powód przytoczył w skardze o wznowienie postępowania nie mają takich cech.

Skarżący wskazał, że już po prawomocnym zakończeniu postępowania

w sprawie o zadośćuczynienie, dowiedział się o brzmieniu art. 17 pkt 1 k.p.c., co

w znaczący sposób miało wpływać na wzbogacenie i zmianę ustalonego w sprawie

stanu faktycznego. Tego rodzaju okoliczność nie stanowi dowodu w rozumieniu art.

403 § 2 k.p.c. Okoliczności i dowody wykryte później, to okoliczności w poprzednim

postępowaniu w ogóle nieujawnione i nieznane stronom. W orzecznictwie trafnie

zwraca się uwagę, że podstawa wznowienia postępowania przewidziana tym

przepisem dotyczy okoliczności, które w postępowaniu prawomocnie zakończonym

nie tylko były nieujawnione, ale były nieujawnialne z braku wiedzy o nich

(postanowienie Sądu Najwyższego z 15 maja 1968 r., I CO 1/68, OSNC 1969, nr 2,

poz. 36 i wyrok Sądu Najwyższego z 22 lipca 2010 r., I CSK 601/09, Lex nr

737247). W taki sposób nie można też kwalifikować okoliczności przytaczanych

przez skarżącego, które nie dotyczą faktów doniosłych w sprawie lecz treści aktów

normatywnych.

Reasumując

stwierdzić

trzeba,

że

skarga

powoda

o

wznowienie

postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie, a zatem trafnie została

odrzucona zaskarżonym postanowieniem Sądu Okręgowego. Zważywszy na

powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak

w sentencji.

db