III CZ 28/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 28/09

POSTANOWIENIE

Dnia 19 sierpnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi S.K.

o wznowienie postępowania,

w sprawie z powództwa J.Ś. i K.Ś.

przeciwko S.K.

o ochronę własności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 sierpnia 2009 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

pozwanego S.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 stycznia 2007 r., którym została

oddalona jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 listopada 2005

r. W uzasadnieniu podniósł, że pomimo powołania się na normę wynikającą z art.

403 § 2 k.p.c. skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia

takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ

na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.)

Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, że wskazywane

w skardze fakty nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, bądź są to

okoliczności,

które

pozwany

mógł

powołać

w

sprawie

przed

wydaniem

zaskarżonego wyroku. W szczególności mapa sytuacyjna przebiegu gazociągu,

skoro pozwany uzyskał ją w 2006 r., była dowodem, z którego pozwany mógł

skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Poza tym dokument ten, w zakresie uwidocznienia przebiegu tej instalacji,

jak trafnie podniósł Sąd Okręgowy, nie jest mapą stanowiącą podstawę do

ustalenia granicy, skoro nie odzwierciedla stanu prawnego nieruchomości i nie

określa położenia znaków granicznych. Z tych względów odkopanie dopiero we

wrześniu 2008 r., w toku prac ziemnych, rury gazociągowej na działce 381, która

według mapy sytuacyjnej powinna przebiegać po działce 380/2, nie stanowiło

istotnej okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Niewiedza o środkach dowodowych musi wynikać z przyczyn obiektywnych,

niezależnych od strony, a nie z zaniechania działania w trakcie postępowania

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2007 r., l CZ 105/07,

niepubl.).

Przepis art. 403 § 2 k.p.c. dotyczy faktów i środków dowodowych, które poza

przesłanką ich nieujawnienia w postępowaniu prawomocnie zakończonym powinny

być dla strony skarżącej „nieujawnialne". Fakty natomiast „ujawnialne" (w tym

wypadku gdzie faktyczne przebiega gazociąg), czyli te, które strona powinna znać,

tj. miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą tego przepisu

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2005 r., III CZP 134/04 LEX

nr 151652).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).