III CZ 27/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 27/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa W.- I. INTERNATIONAL S.A.

z siedzibą w K.

przeciwko D. Biuru Architektonicznemu sp. z o.o. z siedzibą w K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 lutego 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte

w wyroku Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 26 października 2011 r.,

1) odrzuca

zażalenie

w

części

dotyczącej

w pkt 1.III;

2) w pozostałym zakresie zażalenie oddala.

Uzasadnienie

rozstrzygnięcia

Wyrokiem z 26 października 2001 r. w sprawie z powództwa W.-I.

INTERNATIONAL SA przeciwko D. Biuru Architektonicznemu Sp. z o.o., w

częściowym uwzględnieniu apelacji powoda od oddalającego powództwo wyroku

Sądu Okręgowego w K., Sąd Apelacyjny zmienił ten wyrok w ten sposób, że

zasądził od pozwanego na rzecz powoda 61.000 zł oraz od powoda na rzecz

pozwanego kwotę 1 225 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1.III.), a w

pozostałym części apelację oddalił i zasądził od powoda na rzecz pozwanego

kwotę 135 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego (pkt 3).

W

zażaleniu

na

rozstrzygnięcia

o

kosztach

zawarte

w

wyroku

z 26 października 2001 r. pozwany zarzucił, że zapadły one z naruszeniem art. 98

i 100 k.p.c. Pozwany stwierdził, że Sąd w przedmiotowej sprawie jedynie wyliczył

wysokość łącznych kosztów postępowania poniesionych przez strony, nie wskazał

jednak metody określenia kwoty zasądzonej na rzecz pozwanego, a to

uniemożliwia weryfikację zaskarżonego postanowienia.

Pozwany wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w pkt 1.III. oraz

w pkt 3 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania oraz

przyznanie mu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. W wyroku z 26 października 2011 r. Sąd Apelacyjny rozstrzygnął o

kosztach postępowania należnych pozwanemu za postępowanie przed Sądem

pierwszej instancji (pkt 1.III.) oraz za postępowanie apelacyjne (pkt 3). Stosownie

do art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Rozstrzygnięciem Sądu

pierwszej instancji w niniejszej sprawie objęte zostały koszty postępowania przed

tym Sądem, a zatem orzeczenie Sądu drugiej instancji w pkt 1.III. jest wynikiem

rozpoznania środka zaskarżenia od orzeczenia Sądu pierwszej instancji co do

kosztów postępowania i nie jest zaskarżalne zażaleniem do Sądu Najwyższego

(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2010 r., I Cz 30/10; z

24 września 2010 r., IV Cz 60/10; z 21 kwietnia 2010 r., V Cz 219/10; z 23 czerwca

2010 r., II Cz 7/10; z 27 października 2010 r., V CZ 69/10). W tej sytuacji zażalenie

pozwanego na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 1.III. wyroku, jako niedopuszczalne,

podlegało odrzuceniu, a to na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.

2. W świetle art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. dopuszczalne jest zażalenie

na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wyroku z 26 października 2011 r., bowiem jego

przedmiotem są koszty postępowania odwoławczego. Jak wynika z uzasadnienia

zaskarżonego postanowienia, rozstrzygnięcie o nich Sąd Apelacyjny oparł na

podstawie art. 100 k.p.c. i wskazał, że łącznie wynosiły one 26.325 zł. W ocenie

Sądu Apelacyjnego, adekwatnie do wyniku postępowania w sprawie, powoda

koszty te obciążają w 80 %, a pozwanego w 20%. Pozwany wydatkował na koszty

postepowania apelacyjnego 5.400 zł, a obciążał go obowiązek pokrycia 20%

z 26.325 zł, a zatem powód powinien zapłacić na jego rzecz zasądzone 135 zł.

Przy orzekaniu o kosztach postępowania na podstawie art. 100 k.p.c. ma

znaczenie wynik sprawy oraz rozmiar wszystkich wydatków poniesionych przez

strony na pokrycie kosztów postępowania. Ocena zakresu, w jakim każda ze stron

powinna uczestniczyć w pokrywaniu kosztów wymaga porównania rozmiaru

ostatecznie

uwzględnionego

żądania

z

całym

dochodzonym

roszczeniem.

Otrzymana proporcja powinna następnie posłużyć do określenia należnego stronie

zwrotu kosztów. Tak też Sąd Apelacyjny rozliczył koszty postępowania w niniejszej

sprawie. Wypada dodać, że zastosowanie art. 100 k.p.c. może podlegać

dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z 19 stycznia 2011 r., V CZ 90/10, niepubl.), co oznacza, że rozstrzygnięcie w tym

zakresie może zostać skutecznie zakwestionowane w ramach kontroli instancyjnej

jedynie w razie oczywistego naruszenia przewidzianych w ustawie reguł.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39814

k.p.c., Sąd Najwyższy zażalenie oddalił.

es