III CZ 27/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 27/08

POSTANOWIENIE

Dnia 12 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa D. S.

przeciwko Syndykowi Masy Upadłości A.(...) sp. j. w K.

o zwolnienie spod egzekucji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2008 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II Cz

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie

powódki na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu jej apelacji.

Od powyższego postanowienia powódka osobiście wniosła skargę kasacyjną,

którą Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. odrzucił

wskazując, że stosownie do art. 3981 § 1 k.p.c. oraz art. 3941 § 2 k.p.c. od

postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu

pierwszej instancji o odrzuceniu apelacji nie przysługuje ani zażalenie ani skarga

kasacyjna. Wskazał też, że skarga kasacyjna nie przysługuje również dlatego, że

wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwoty 50 000 zł, co zgodnie z art. 3982

§ 1 k.p.c. czyni skargę niedopuszczalną, a ponadto podlega ona odrzuceniu także z

uwagi na niedopełnienie wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego określonego w

art. 871 § 1 k.p.c. Z tych przyczyn odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 398 6 § 2

k.p.c., jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powódki zarzucił

niezgodność art. 3982 § 1 k.p.c. z art. 32 ust. 1 Konstytucji przez wprowadzenie cezury

majątkowej ograniczającej jej prawo do sądu i na tej podstawie wnosił o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 188 pkt 1 Konstytucji o zgodności przepisu ustawy z Konstytucją

orzeka Trybunał Konstytucyjny, a nie Sąd Najwyższy, którego kompetencje określone w

art. 183 Konstytucji, nie obejmują orzekania o zgodności ustaw z Konstytucją.

Nie może być zatem skuteczny zarzut zażalenia powołujący na niezgodność art.

3982 § 1 k.p.c. z art. 32 ust. 1 Konstytucji, skoro skarżąca nie przedstawiła orzeczenia

Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego tę niezgodność, a Sąd Najwyższy nie

znajduje podstaw do wystąpienia z urzędu z odpowiednim pytaniem prawnym do

Trybunału, na podstawie art. 193 Konstytucji.

Niezależnie od tego trzeba stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest trafne

także w świetle wskazanych przez Sąd Okręgowy przepisów art. 3981 § 1, art. 3941 § 2

oraz art. 871 § 1 k.p.c. i dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.