Supreme Court dismisses appeal for failure to submit three copies of cassation petition as required by law.

III CZ 259/22 POSTANOWIENIE 27 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)‎SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)‎SSN Dariusz Zawistowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 27 kwietnia 2023 r. w Warszawie,‎zażalenia P. K.‎na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu‎z 3 marca 2022 r., II Ca 270/21,‎w sprawie z wniosku P. K.‎z udziałem K. K.‎o podział majątku wspólnego, 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od wnioskodawcy P. K. na rzecz uczestniczki K. K. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z 3 marca 2022 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy P. K. od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 30 czerwca 2021 r. W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, że stosownie do art. 3984 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, ponadto należy dołączyć do niej dwa odpisy przeznaczone dla Prokuratora Generalnego oraz do akt Sądu Najwyższego. Ponieważ wnioskodawca załączył do skargi kasacyjnej tylko dwa jej odpisy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 lutego 2022 r. wezwano go do złożenia brakującego odpisu skargi w terminie tygodniowym, ‎z informacją, że w aktach muszą być dwa dodatkowe odpisy do akt Sądu Najwyższego i dla Prokuratora Generalnego - art. 3984 § 3 k.p.c. Pomimo upływu zakreślonego terminu wskazany brak nie został uzupełniony, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej.Wnioskodawca w zażaleniu wniesionym na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 3 marca 2022 r. wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3986 § 2 k.p.c., poprzez jego bezzasadne zastosowanie w sytuacji, w której wniesiona skarga kasacyjna spełniała wymagania formalne pod względem liczby załączonych odpisów.

‎W skardze kasacyjnej wskazano, że załączono do niej załączniki w postaci trzech odpisów skargi. Wezwanie skierowane przez Przewodniczącego Wydziału ‎z 2 lutego 2022 r., na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c. było więc pozbawione podstaw. Okoliczność, że do skargi kasacyjnej załączono odpowiednią liczbę jej odpisów potwierdza nadanie jej biegu przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Dopiero na etapie przygotowania akt celem ich przesłania do Sądu Najwyższego stwierdzono brak odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej. Mogła więc mieć miejsce sytuacja, w której jeden brakujący odpis skargi kasacyjnej uległ zagubieniu lub utracie.

Poza tym nadanie skardze kasacyjnej biegu wyklucza możliwość jej odrzucenia z powodu braku polegającego na niezałączeniu do niej odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej.W odpowiedzi na to zażalenie uczestniczka postępowania wniosła o jego oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania konstrukcyjne określone w § 1 i § 2 oraz wymagania formalne określone w § 3, który przewiduje m.in. obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów w celu doręczenia stronie przeciwnej i dodatkowo dwóch odpisów przeznaczonych dla Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego.

Niedołączenie do skargi kasacyjnej odpisów w liczbie wymaganej przez art. 128 § 1 k.p.c., mający zastosowanie na podstawie art. 13 § 2 k.p.c. także w postępowaniu nieprocesowym, stanowi brak formalny, podlegający usunięciu w trybie przewidzianym w art. 3986 § 1 k.p.c., ze skutkiem określonym w art. 3986 § 2 k.p.c. (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 lipca 2014 r. I UZ 4/14 nie publ. oraz z 4 marca 2015 r., I UZ 30/14, nie publ.). Termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego pisma jest niezachowany, jeżeli strona w zakreślonym terminie ‎w ogóle nie podjęła czynności uzupełniającej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2009 r., I CZ 16/09, nie publ.) lub wprawdzie ją podjęła, ale mimo to brak nie został w całości uzupełniony (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 maja 2008 r., I CZ 34/08, nie publ.).Przedstawione w zażaleniu twierdzenia, zgodnie z którymi z liczby odpisów wskazanych jako załączniki do skargi kasacyjnej (trzy odpisy) wynika, że pełnomocnik wnioskodawcy złożył wymaganą ich liczbę (art. 3984 § 3 k.p.c.), czy też zaprezentowane przez pełnomocnika wnioskodawcy w zażaleniu sugestie odnośnie do ewentualnego zagubienia lub utraty brakującego odpisu na etapie doręczania skargi kasacyjnej stronie przeciwnej lub kompletowania akt do Sądu Najwyższego nie zasługują na aprobatę.

Należy zauważyć, że pełnomocnik wnioskodawcy pomimo wezwania zarządzeniem z 2 lutego 2022 r., do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego, w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, nie złożył brakującego jej odpisu, ani nie podjął też żadnej innej aktywności procesowej. Okoliczność, że pełnomocnik wnioskodawcy, wnosząc skargę kasacyjną dołączył dwa jej odpisy, a nie trzy (wskazując w jej treści „W załączeniu: - trzy odpisy kasacji”) potwierdza nie tylko brak odpowiedniej liczby odpisów skargi kasacyjnej w aktach sprawy, ale także zapis na pieczęci biura podawczego, zgodnie z którym do jej oryginału dołączono jedynie dwa odpisy tego pisma (k. 432).

Wbrew też stanowisku prezentowanemu w zażaleniu, nadanie przez Sąd Okręgowy biegu skardze kasacyjnej, w szczególności przez doręczenie jej odpisu uczestniczce postępowania oraz podjęcie czynności przygotowawczych zmierzających do przesłania skargi kasacyjnej wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu (zarządzenie z 28 stycznia 2022 r. – k. 459) nie sanowało braków formalnych skargi kasacyjnej i nie było przeszkodą do podjęcia przez Sąd drugiej instancji czynności zmierzających do ich usunięcia, a w razie bezskutecznego upływu terminu do dokonania tej sanacji do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 w zw. z art. 391 § 1, art. 3941 ‎§ 3 i art. 13 § 2 k.p.c. oraz przepisów § 10 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265).