III CZ 25/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 25/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa J. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 maja 2013 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 31 stycznia 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 8 listopada 2012 r,.

oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 czerwca 2012

r., oddalającego powództwo powoda skierowane przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych, o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego - wyroku Sądu

Wojewódzkiego w K.z dnia 5 września 1995 r., zaopatrzonego w klauzulę

wykonalności - zasądzającego na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności powoda jako członka zarządu spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania spółki, powstałe na skutek

niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. Sąd Okręgowy

stwierdził, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdyż wartość zaskarżenia

wynosi 25 942,44 zł, a więc nie sięga progu określonego w art. 398 2 § 1 k.p.c.

Skarga nie spełnia także wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 2 k.p.c.,

gdyż jej podstawa została sformułowana w sposób zbyt ogólny, bez wskazania

konkretnych przepisów, które zostały - zdaniem skarżącego - naruszone.

Skarżący zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego zażaleniem, w którym

zarzucił, że „niniejsza sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych,

w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być niższa niż 10 tys. zł, gdyż

dotyczy roszczenia ZUS przeciwko powodowi o rzekomo niezapłacone składki”.

Podniósł także, że przepisy, których naruszenie wytknął, zostały „enumeratywnie

wskazane

akapit

wyżej,

razem

ze

wskazaniem

podstaw

kasacyjnych”.

Zdaniem skarżącego, „takie niedopatrzenie winno się potraktować jako brak

i w trybie

art.

3986

§

k.p.c.

wezwać

do

doprecyzowania

zarzutów”.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy

Sądowi drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ustawowa, regulacyjna definicja sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych

została sformułowana w art. 479 § 2 i 3 k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami, przez

sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których

wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących ubezpieczeń

społecznych i ubezpieczenia rodzinnego, emerytur i rent, innych świadczeń

w sprawach należących do właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także

odszkodowań przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających

w związku ze służbą wojskową albo służbą w Policji lub Służbie Więziennej.

Przez omawiane sprawy rozumie się również sprawy wszczęte na skutek

niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie, a także sprawy,

w których wniesiono odwołanie od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw

orzekania o stopniu niepełnosprawności, sprawy o roszczenia ze stosunków

prawnych między członkami otwartych funduszy emerytalnych a tymi funduszami

lub ich organami oraz sprawy ze stosunków między emerytami lub osobami

uposażonymi w rozumieniu przepisów o emeryturach kapitałowych a Zakładem

Ubezpieczeń Społecznych. Sprawy te – zgodnie z art. 459 k.p.c. - podlegają

rozpoznaniu w postępowaniu odrębnym unormowanym w art. 459-47716 k.p.c.,

a w myśl art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna w tych sprawach przysługuje wtedy,

gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej dziesięć tysięcy zł.

Niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia skarga kasacyjna przysługuje

także w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie

obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

W tej sytuacji jest oczywiste, że sprawa o pozbawienie tytułu wykonalności

tytułu wykonawczego, prawomocnego wyroku zasądzającego na rzecz Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności dłużnika jako

członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zobowiązania spółki

powstałe na skutek niepłacenia składek na ubezpieczenie społeczne pracowników,

zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, nie jest sprawą z zakresu ubezpieczeń

społecznych; jest „zwykłą” sprawą cywilną o prawa majątkowe, w której skarga

kasacyjna przysługuje wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi

co najmniej pięćdziesiąt tysięcy zł (art. 3982 § 1 in principio k.p.c.)

Z tych względów, nie rozpoznając dalszych zarzutów zażalenia jako

niemających już żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy orzekł, jak

w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw