III CZ 25/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 25/06

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. K. i J. K.

przeciwko S. K.

o zniesienie służebności gruntowej bez wynagrodzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 maja 2006 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w T.

z dnia 16 stycznia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego S. K. od wyroku tego Sądu z dnia 20 października 2005 r.

uznając ją za niedopuszczalną wobec wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia

w kwocie niższej niż 50.000 zł.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany wniósł o jego uchylenie

zarzucając Sądowi Okręgowemu błędne uznanie, że rozpoznawana sprawa ma

charakter sprawy majątkowej w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew odmiennemu zapatrywaniu

skarżącego

sprawa

o

zniesienie

służebności gruntowej zalicza się do kategorii spraw majątkowych, o jakich mowa

w art. 3982 § 1 k.p.c. Istotą jej jest bowiem zniesienie istniejącego prawa

rzeczowego o charakterze majątkowym obciążającego nieruchomość powodów.

Okoliczność czy zniesienie służebności gruntowej następuje bezpłatnie, czy też za

odpłatnością dla oceny powyższej nie ma znaczenia. W świetle art. 398 2 § 1 k.p.c.

sprawami o prawa majątkowe są nie tylko sprawy o świadczenie, lecz także

o ustalenie oraz o ukształtowanie prawa lub stosunku prawnego. Taki pogląd

ugruntował się w orzecznictwie Sądu Najwyższego jeszcze na gruncie nie

obowiązującego już art. 3921 § 1 k.p.c., który także uzależniał dopuszczalność

kasacji „w sprawach o prawa majątkowe" od wartości przedmiotu zaskarżenia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 10 kwietnia 2001 r., I CZ 27/01;

z dnia 4 grudnia 2002 r., I CZ 175/02; z dnia 17 lipca 2003 r., III CZ 57/03; z dnia

27 kwietnia 2004 r., II CZ 35/04 - nie publ.).

W związku z tym, że wskazana przez pozwanego w skardze kasacyjnej

wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została w kwocie 1.500 zł, a więc nie

przekraczającej progu określonego w art. 398 § 1 k.p.c., skarga ta jako

niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Z przetoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

jz