III CZ 24/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 24/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa Barbary i Mieczysława B.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej Nieruchomości

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 18 maja 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 lutego 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości /.../ od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie z powództwa Barbary i

Mieczysława B. o uchylenie uchwały członków Wspólnoty. Podstawą odrzucenia

skargi było uznanie przez Sąd Apelacyjny, że kwestionowana uchwała, w części w

jakiej powód żądał jej uchylenia dotyczyła obciążenia właścicieli lokali opłatą z

tytułu monitoringu, a będąc sprawą o prawa majątkowe o wartości niższej niż

pięćdziesiąt tysięcy złotych nie czyniła zadość sprawie, w której jest dopuszczalna

skarga kasacyjna.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana zarzuciła naruszenie przez Sąd

Apelacyjny art. 3982 § 1 k.p.c. poprzez jego błędne zastosowanie, gdyż

postępowanie, w którym wydano wyrok zaskarżony skargą kasacyjną nie dotyczyło

praw majątkowych, tylko niemajątkowych, a zatem nie jest wyłączona możliwość

zaskarżenia tego wyroku skargą kasacyjną. Skarżąca wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W

uzasadnieniu

zażalenia

zwraca

się

słusznie

uwagę

na

to,

że

w orzecznictwie jest przyjęty pogląd o braku jednolitego kryterium, które by

rozstrzygało o majątkowym lub niemajątkowym charakterze spraw dotyczących

uchwał

podejmowanych

przez

właścicieli

lokali,

członków

wspólnoty

mieszkaniowej. To powoduje potrzebę badania przedmiotu każdej uchwały

indywidualnie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2008 r., II CSK

267/08, Lex nr 520014). Kierując się taką wskazówką należało ustalić przedmiot

uchwały, której dotyczy niniejsza sprawa. Z analizy wynika, że wbrew twierdzeniu

skarżącej uchwała ta wiąże się bezpośrednio z interesami ekonomicznymi

członków Wspólnoty Mieszkaniowej, co podkreśla się w zażaleniu, jako obciążenie

finansowe właścicieli lokali z tytułu pokrycia kosztów monitoringu. Z ustaleń

faktycznych w sprawie wynika, że przedmiotem kwestionowanych uchwał

wspólnoty był plan finansowy i sprawozdania finansowe Zarządu, w których

uwidaczniane były opłaty za monitoring, a powodowie zaskarżyli częściowo

uchwałę w przedmiocie planu gospodarczego

monitoringu.

O

majątkowym

charakterze

tej

- w zakresie dotyczącym

sprawy

zdecydował

interes,

realizowany przez podmioty występujące o uchylenie uchwały (por. uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., III CZP 111/05, OSNC 2006, nr 11, poz.

183; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2006 r., V CSK 53/05,

OSP 2007, nr 2, poz. 14 i z dnia 15 lutego 2007 r., II CZ 124/06, niepubl.). Kwestia,

czy uchwałą członków Wspólnoty można w ogóle decydować o monitoringu nie

podlega w ogóle badaniu przez sąd, poza ewentualnym ustaleniem w ramach

kontroli zachowania zgodnego z art. 22 ust. 2 ustawy o własności lokali, to znaczy,

czy uchwała taka powinna należeć do zarządu wspólnoty mieszkaniowej, czy też

do zebrania jej członków, ze względu na przynależność do czynności zwykłego

zarządu lub też do czynności przekraczających ten zarząd. To jednak nie było

przedmiotem niniejszej sprawy, na co zwracały uwagę Sądy w toku instancji,

przyjmując na potrzeby tej sprawy, że monitoring stanowi czynność dotyczącą

utrzymania nieruchomości wspólnej, zatem wydatki z nim związane, zgodnie z art.

13 i 14 ustawy o własności lokali, są wydatkami dotyczącymi kosztów zarządu.

Z zainstalowaniem monitoringu wiążą się wydatki Wspólnoty Mieszkaniowej,

a więc świadczenia o charakterze majątkowym.

Ograniczenia ustawowe odnośnie do wnoszenia skarg kasacyjnych od

prawomocnych orzeczeń sądów powszechnych, zawarte w art. 398 2 § 1 k.p.c.

mają na celu skupienie się Sądu Najwyższego nad sprawami większej wagi,

a istotnym kryterium stanowiącym o tym jest wartość przedmiotu sporu. Jeżeli

zatem w sprawie zostało ustalone, że wartość świadczeń właścicieli mieszkań

z tytułu opłat za monitoring w roku 2009 miała wynieść maksymalnie 39.900

złotych, to zasadnie tę wartość Sąd Apelacyjny uznał za wartość przedmiotu sporu.

Z tego względu nie nastąpiło w zaskarżonym postanowieniu naruszenie art. 398 2

§ 1 k.p.c. Skoro nie można przyjąć, że zasadne jest twierdzenie skarżącej, iż

w sprawie chodzi o uchwałę dotyczącą praw niemajątkowych, które mogą być

przedmiotem skargi kasacyjnej bez względu na to, czy i jaką mają wartość

majątkową, zażalenie podlega oddaleniu.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

db