III CZ 21/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 21/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. B.

przeciwko A. B.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2007 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 stycznia 2007 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007 r. na podstawie art.

3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu wydanego

w sprawie z powództwa J. B. przeciwko A. B. o rozwód. W uzasadnieniu podkreślił,

że skarga kasacyjna nie przysługuje m. in. w sprawach o rozwód (art. 3982 § 2 pkt

1 k.p.c.).

Pełnomocnik

powódki

wniósł

zażalenie

na

postanowienie

Sądu

Apelacyjnego, twierdząc, że sprawa dotyczy opróżnienia lokalu mieszkalnego

(art. 58 § 2 k.r.o.), gdy tymczasem niedopuszczalność skargi kasacyjnej określona

w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. odnosi się jedynie do sprawy rozwodowej, a nie innych

dodatkowych rozstrzygnięć.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Wyrok Sądu Apelacyjnego został wydany w wyniku

rozpoznania apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie rozwodowej,

przy czym apelacja ograniczyła się do zaskarżenia rozstrzygnięcia o eksmisji

pozwanego. Wyrok Sądu Apelacyjnego został w skardze kasacyjnej zaskarżony

w całości.

W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2001 r., IV CZ 123/00 (nie publ.) Sąd

Najwyższy stwierdził, że jeżeli przedmiotem zaskarżenia kasacją jest tylko, zawarte

w wyroku rozwodowym, wydane w trybie art. 58 § 2 k.r.o., orzeczenie o eksmisji

jednego z małżonków ze wspólnego mieszkania, to o dopuszczalności kasacji

decyduje, zgodnie z art. 393 pkt 1 k.p.c., wartość przedmiotu zaskarżenia. Tego

rodzaju rozstrzygnięcie nie jest konieczną częścią wyroku rozwodowego i może być

przedmiotem odrębnego zaskarżenia, bez zaskarżania wyroku rozwodowego jako

całości. Zaskarżenie jedynie orzeczenia eksmisyjnego, zawartego w wyroku

rozwodowym, powoduje, że pozostałe części tego wyroku, zawierające orzeczenie

rozwodu (art. 56 i 57 k.r.o.) oraz inne konieczne rozstrzygnięcia wskazane w art. 58

§ 1 k.r.o., stają się prawomocne, a postępowanie odwoławcze obejmuje już tylko

roszczenie o eksmisję. Sprawa taka w postępowaniu odwoławczym nie może być

już traktowana jako sensu stricto sprawa rozwodowa, skoro orzeczenie rozwodu

uprawomocniło się. Staje się ona w istocie jedynie sprawą o eksmisję, to jest

o opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego.

Sąd Apelacyjny powinien zatem potraktować skargę kasacyjną powódki jako

skargę od orzeczenia o eksmisji byłego małżonka z lokalu (byłego, ponieważ

rozstrzygnięcie o rozwiązaniu małżeństwa przez rozwód już się uprawomocniło).

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa

majątkowe

powinna

zawierać

również

oznaczenie

wartości

przedmiotu

zaskarżenia. Do skargi kasacyjnej dołącza się także dwa jej odpisy przeznaczone

do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego, chyba że sam wniósł

skargę”. Stosownie zaś do art. 3986 § 1 k.p.c., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia

wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2, przewodniczący w sądzie drugiej

instancji wzywa skarżącego do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod

rygorem odrzucenia skargi. W świetle przytoczonych przepisów, skarżąca powinna

była być wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez

wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.

Zaskarżone postanowienie podlegało więc uchyleniu na podstawie art. 398 15

§ 1 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941 § 1 i 3 k.p.c.

jz