III CZ 208/25 · Sąd Najwyższy

III CZ 208/25 POSTANOWIENIE 19 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Jacek Grela po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 listopada 2025 r. w Warszawie‎zażalenia E. K.‎na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie‎z 10 czerwca 2025 r., VII WSC 6/25 (VII Ca 382/24),‎w sprawie z wniosku E. K.‎z udziałem L. K.‎o podział majątku wspólnego, oddala zażalenie. [S.J.]

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 16 stycznia 2025 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie rozpoznał apelację wnioskodawczyni E.K. od postanowienia wstępnego Sądu pierwszej instancji, oddalającego jej wniosek o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym.20 stycznia 2025 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia postanowienia.Odpis postanowienia Sądu Okręgowego z 16 stycznia 2025 r. został doręczony wnioskodawczyni 14 lutego 2025 r.Skarga kasacyjna została złożona 22 maja 2025 r.Postanowieniem z 10 czerwca 2025 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie odrzucił skargę kasacyjną.Powyższe orzeczenie zaskarżyła zażaleniem wnioskodawczyni zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 3985 § 1 k.p.c.We wnioskach skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W petitum zażalenia został wskazany zarzut naruszenia art. 3985 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Jednocześnie wnioskodawczyni podała, że naruszenie ww. przepisu polegało na niewłaściwym określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Nadto, określiła siebie jako ubezpieczoną.

Już z tych względów, a mianowicie z uwagi na sprzeczność zarzutu w sferze normatywnej i opisowej, zażalenie podlegało oddaleniu. Tym niemniej, przyjmując, że intencją skarżącej było powiązanie jednostki redakcyjnej aktu normatywnego (art. 3985 § 1 k.p.c.) z wykładnią zarzutu w uzasadnieniu zażalenia, to również przedstawiona argumentacja nie mogła przynieść oczekiwanego przez wnioskodawczynię skutku. Otóż z akt sprawy wynika, że po sporządzeniu uzasadnienia, doręczono skarżącej w jednej przesyłce odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz odpis protokołu i płytę CD.

Nastąpiło to 14 lutego 2025 r. Na okoliczność twierdzeń wnioskodawczyni, że ww. przesyłka zawierała tylko odpis protokołu i płytę CD, powołała się ona na pisma: z 20 marca 2025 r., 21 marca 2025 r. i z 28 marca 2025 r. (w ostatnim wypadku chodziło prawdopodobnie o któreś z pism: z 22 marca 2025 r. lub 26 marca 2025 r.). Przedstawiona argumentacja nie jest przekonująca w sytuacji, gdy rzekomy brak realizacji wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, skarżąca dostrzegła dopiero po upływie ponad jednego miesiąca, licząc od 14 lutego 2025 r.

W tym stanie rzeczy należało uznać za trafne stanowisko Sądu Okręgowego w Koszalinie, a mianowicie, że skarga kasacyjna wnioskodawczyni została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c. Jacek Grela(M.M.)[a,ł]‎