III CZ 2/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 2/14

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa F. W.

przeciwko S. S.A. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 lutego 2014 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 2 września 2013 r.,

1. uchyla zaskarżone postanowienie;

2. pozostawia

rozstrzygnięcie

o kosztach postępowania

zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie

w sprawie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 września 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2013 r.,

stwierdzając, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od kwoty pięćdziesiąt

tysięcy złotych, od której ustawodawca w art. 3982 § 1 k.p.c. uzależnił

dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe. Pozwany

oznaczył wprawdzie wartość zaskarżenia kasacyjnego kwotą 50 016 zł, ale wartość

zaskarżenia apelacyjnego została przez niego oznaczona kwotą 40 016 zł.

Przedmiotem rozpoznania apelacyjnego nie była cała sprawa, lecz tylko jej część,

w odniesieniu do której wartość przedmiotu zaskarżenia została prawidłowo

oznaczona kwotą 40 016 zł. Ponieważ w sprawie tylko pozwany wniósł apelację

i została ona oddalona, wartość interesu majątkowego, jaki pozwany ma

w zaskarżeniu wyroku sądu drugiej instancji zamyka się kwotą 40 016 zł. W tej

sytuacji skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i – zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. –

podlega odrzuceniu.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany zarzucił Sądowi Okręgowemu

naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że dla określenia wartości

zaskarżenia kasacyjnego decydująca jest wartość przedmiotu zaskarżenia

wskazana w apelacji, art. 378 § 1 w związku z art. 368 § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. przez

przyjęcie, że wskazana w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia wyznacza

granice apelacji, art. 368 § 2 w związku z art. 19 § 2 i art. 233 § 1 k.p.c. przez

przyjęcie, że wartość przedmiotu zaskarżenia została w apelacji oznaczona

prawidłowo, pomimo że nie obejmowała żądania ustalenia odpowiedzialności za

szkody mogące się ujawnić w przyszłości, którego wartość została w pozwie

określona na kwotę 10 000 zł, art. 26 w związku z art. 25 § 2 i art. 233 k.p.c. przez

przyjęcie, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosiła 50 016 zł,

pomimo że w pozwie została ona oznaczona kwotą 57 016 zł, w skład której

wchodziła wartość żądania ustalenia odpowiedzialności za szkody mogące powstać

w przyszłości określona na kwotę 10 000 zł, i art. 3986 § 2 k.p.c. przez bezzasadne

odrzucenie skargi kasacyjnej. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy, wychodząc z założenia, że dla oznaczenia wartości

zaskarżenia kasacyjnego miarodajna jest wartość przedmiotu podlegającego

rzeczywistemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu w postępowaniu apelacyjnym, nie

zbadał tej rzeczywistej wartości i przyjął za podstawę jej określenia wadliwie

wskazaną w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia. Wynika to z porównania

wartości

dochodzonych

żądań

z

zakresem

rzeczywistego

zaskarżenia

apelacyjnego.

W pozwie powód wnosił o zasądzenie od pozwanego: kwoty 41 000 zł

tytułem zadośćuczynienia, kwoty 579,68 zł tytułem odszkodowania i kwoty

5 936,09 zł tytułem skapitalizowanej renty oraz o ustalenie odpowiedzialności

pozwanego za mogące ujawnić się w przyszłości skutki wypadku, któremu uległ

w dniu 21 września 2006 r. Wartość przedmiotu sporu oznaczył przy tym kwotą

57 516 zł. Po zsumowaniu dochodzonych kwot i zaokrągleniu do pełnego złotego

ich wartość wynosiła 47 516 zł. W tej sytuacji z oznaczenia wartości przedmiotu

sporu kwotą 57 516 zł wynikało, że wartość żądania ustalenia odpowiedzialności za

szkody mogące ujawnić się w przyszłości została określona na kwotę 10 000 zł.

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. Sąd pierwszej instancji zasądził od

pozwanego na rzecz powoda kwotę 40 015,77 zł (tj. 37 000 zł i 3 015,77 zł) i ustalił

odpowiedzialność pozwanego za mogące ujawnić się przyszłości skutki wypadku,

któremu powód uległ w dniu 21 września 2006 r. (tj. 10 000 zł), a w pozostałej

części powództwo oddalił. Pozwany zaskarżył ten wyrok w części uwzględniającej

powództwo, tj. w punktach I, II i III, natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia

oznaczył w apelacji kwotą 40 016 zł.

Uszło uwagi Sądu Okręgowego, że wskazana przez pozwanego w apelacji

kwota 40 016 zł była nieadekwatna do zakresu zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej

instancji, w rzeczywistości bowiem wartość zaskarżenia apelacyjnego wyrażała się

kwotą 50 016 zł.

W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że pozwany, zaskarżając w całości

wyrok Sądu drugiej instancji oddalający jego apelację, w skardze kasacyjnej

prawidłowo oznaczył wartość przedmiotu zaskarżenia kwotą 50 016 zł. Trzeba

podkreślić, że w skardze kasacyjnej pozwany sprostował swoją omyłkę popełnioną

przy oznaczaniu wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji i swoje stanowisko

w tej kwestii szczegółowo uzasadnił.

Wartość przedmiotu zaskarżenia jest pochodną zakresu zaskarżenia

orzeczenia, w związku z czym o dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na

wartość przedmiotu zaskarżenia decyduje rzeczywista wartość przedmiotu

rozpoznania i rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji (zob. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 8 czerwca 2006 r., II CZ 35/06, nie publ. i z dnia 22 czerwca

2012 r., V CSK 291/11, nie publ.).

Konkludując, trzeba stwierdzić, że wartość przedmiotu zaskarżenia została

w skardze kasacyjnej prawidłowo oznaczona kwotą 50 016 zł, wobec czego

postanowienie odrzucające tę skargę zostało wydane z naruszeniem art. 398 6 § 2

w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art.

39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie i zgodnie z art.

108 § 2 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. pozostawił rozstrzygnięcie

o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie

w sprawie.

db