III CZ 2/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 2/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa A.M.

przeciwko E. sp. z o.o.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 stycznia 2009 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 września 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił

zażalenie P.C., L.P. i L.G. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 30

czerwca 2008 r., którym Sąd ten odmówił dopuszczenia radcy prawnego J.K. do

udziału w postępowaniu z powództwa A.M. przeciwko E. sp. z o.o. i umorzył

postępowanie w sprawie. Sąd Okręgowy podzielił ocenę wyrażoną przez Sąd

niższej instancji, że powodem uprawnionym do występowania w sprawie jest A.M.

pod wezwaniem B., nie zaś A.M., a osoby wnoszące zażalenie nie są uprawnione

do reprezentowania powoda.

Postanowienie

Sądu

Okręgowego

zaskarżyło

zażaleniem

A.M.,

reprezentowane przez radcę pr. J.K., zarzucając naruszenie art. 12, 58 oraz 178

pkt 1 w związku z art. 87 pkt 1 i 2 Konstytucji, a także art. 1 Konkordatu między

Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską z dnia 23 kwietnia 1998 r. (Dz. U. Nr

51, poz. 318), art. 1 i 11 ustawy - prawo o stowarzyszeniach (jedn. tekst Dz. U. Z

2001 r., nr 79, poz. 855), art. 38 k.c., ponadto także art. 9, 86, 125, 128, 148 § 1 i 2,

art. 328 § 2 w związku z art. 13 § 2, oraz art. 365 § 2 k.p.c. W konkluzji skarżący

wnosił o uchylenie zaskarżonego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarżący, wnosząc zażalenie, przeoczył fakt, że przedmiotem zaskarżonego

postanowienia jest umorzenie postępowania w sprawie. W takiej zaś sytuacji

właściwym środkiem zaskarżenia jest skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Wynika to

jasno z art. 3981 § 1 k.p.c., zgodnie z którym skarga kasacyjna przysługuje od

wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia

w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących

postępowanie w sprawie. Postępowanie cywilne nie dopuszcza konkurencji

środków zaskarżenia tego samego orzeczenia, niewłaściwy środek jest zatem

niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

3984 w związku z art. 39821 oraz 373 k.p.c.