III CZ 18/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 18/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa T.K.

przeciwko Bankowi S.A., K.K. i B.H.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 maja 2009 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powódki T.K., w sprawie przeciwko Bankowi SA, K.K., B.H.,

o zapłatę. Sąd

wskazał, iż od apelacji, wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika nie została

uiszczona opłata w wysokości stałej.

W zażaleniu powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny trafnie przyjął,

że w sprawie podstawę prawną stanowią przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

„o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” (u.k.s.c.) w jej pierwotnym

brzmieniu. W świetle art. 149 ust. 1 u.k.s.c., ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r.

„o kosztach sądowych w sprawach cywilnych” nie znajduje zastosowania, skoro

wyrok kończący postępowanie przed sądem I instancji został wydany po dniu

utraty mocy przez tą ustawę, tj. po dniu 2 marca 2006r. Nie ma też podstaw do

uwzględnienia zmian w u.k.s.c. wprowadzonych ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r.

„o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”. Zgodnie z art. 2

tejże, do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się przepisy

dotychczasowe (por.: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r.,

III CZP 48/08, opubl. BSN 6/2008, poz. 12). Ustawa zmieniająca weszła w życie

w dniu 10 marca 2007 r., tymczasem pozew w sprawie został wniesiony przed tą

datą.

Zgodnie z pierwotnym brzmieniem art. 14 ust. 2 u.k.s.c., powódka, zwolniona

od kosztów sądowych, była obowiązana uiścić opłatę podstawową od wniesionej

apelacji.

Zaniechanie

tego

obowiązku

w

sytuacji,

gdy

powódka

była

reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, skutkuje odrzuceniem

apelacji bez wezwania o uiszczenie opłaty.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).