III CZ 18/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 18/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Zbigniew Strus (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa E. K. i A. K.

przeciwko J. K. i in. ,

o ustalenie nieważności umowy kupna sprzedaży,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 22 marca 2007 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 17 stycznia 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Odrzucając skargę kasacyjną powodów od wyroku z 27 kwietnia 2006 r.,

w której wartość przedmiotu zaskarżenia została, identycznie jak w apelacji

określona kwotą 500 zł, Sąd Okręgowy w K. wyraził pogląd, że charakter żądania o

ustalenie

prawa

i

odpowiadający

mu

rodzaj

wyroku

nie

wpływają

na

dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie o prawa majątkowe. Dla uzasadnienia

swego stanowiska Sąd przytoczył również postanowienie Sądu Najwyższego z 28

kwietnia 2004 r. II CK 88/04; Lex nr 137567.

Powodowie w zażaleniu podnieśli zarzut, że jest to zapatrywanie błędne, ponieważ

sprawa o ustalenie prawa nie jest sprawą majątkową.

Zażalenie nie może być uznane za uzasadnione.

Majątkowy charakter chronionego prawa, a tym samym charakter sprawy

nie jest zależny od rodzaju wyroku deklaratoryjnego lub konstytutywnego a w ramach pierwszej grupy, od treści zasądzającej lub ustalającej. Kryterium

pozwalającym wyodrębnić taki rodzaj spraw jest rodzaj chronionego dobra. Jeżeli

ma ono wartość ekonomiczną i bezpośrednio wpływa na tę sferę, należy uznać,

że sprawa

jako

przedmiot

poddany

osądowi

ma

charakter

majątkowy.

W rozpoznawanej sprawie żądanie pozwu dotyczyło ważności umowy sprzedaży

nieruchomości, a powodowie w ten sposób zmierzali do ochrony swego prawa

przejazdu przez zbytą nieruchomość. Takie prawo odpowiadające ograniczonemu

prawu rzeczowemu w postaci służebności ma samoistną wartość (arg. z art. 145

§ 1 k.c.) oraz wpływa na ekonomiczną wartość nieruchomości władnącej

i obciążonej. Niezależnie zatem od zasadności powództwa, sprawa od początku

miała charakter majątkowy i próg wartości określony najpierw w pozwie a potem

w apelacji, determinował dopuszczalność zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną

(art. 3982 § 1 k.p.c. oraz art. 3984 § 2 k.p.c.).

Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu a zażalenie jako

nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 394 1 § 1 oraz § 3 k.p.c.,

w związku z art. 39814 k.p.c.

jz