Supreme Court allows appeal against arbitration award by ordering temporary court fees due to undetermined case value.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland allowed the appellant's request to pay temporary court fees while dismissing the formal defect objection. The appellant argued she lacked standing and could not determine the case value, a common issue in intellectual property disputes. The Court ruled that when the value cannot be established at the start, the President of the Court must set temporary fees within statutory limits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1207 § 1, 2 k.p.c.; Art. 15 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: When the value of the subject matter of the dispute cannot be determined at the time of filing, the President of the Court shall determine the temporary court fee within the statutory limits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 16/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Władysław PawlakSSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi J. K.przeciwko D. Ż.o uchylenie wyroku Sądu Polubownego ds. Domen Internetowych przy Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt (…), wydanego w sprawie z powództwa D. Ż.przeciwko J. K.po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r.,zażalenia skarżącej J. K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
J. K. wniosła skargę o uchylenie wyroku Sądu Polubownego ds. Domen Internetowych przy Polskiej Izbie Informatyki i Telekomunikacji z dnia 21 września 2017 r. (sygn. (…)), stwierdzającego, że pozwana J. K. w wyniku zawarcia umowy o utrzymywanie domeny internetowej „(…).pl” naruszyła prawa powódki D. Ż. Skarżąca zarzuciła sprzeczność tego wyroku z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczpospolitej Polskiej (art. 1206 § 2 pkt 2 k.pc.) poprzez naruszenie naczelnych zasad postępowania cywilnego, tj. wymogu posiadania legitymacji procesowej czynnej do występowania z powództwem w świetle art. 4310 k.c. oraz art. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Wezwana o usunięcie braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, J. K. wskazała, że nie jest w stanie podać tej wartości, stąd wnosi o wymierzenie przez Sąd opłaty tymczasowej w kwocie 30 zł. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę J. K. z powodu nieusunięcia wskazanego wyżej braku formalnego. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca, zarzucając naruszenie art. 370 w zw. z art. 1207 § 2 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 1207 § 1 i 2 k.p.c., do skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego stosuje się odpowiednio art. 368, zaś do postępowania ze skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Skarżąca nie negując majątkowego charakteru roszczenia dochodzonego przez D.Ż. przed sądem polubownym, podniosła, że nie jest w stanie wskazać wartości przedmiotu zaskarżenia tym bardziej, że wartości tej nie podała także D. Ż. w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia sądu polubownego, którego dotyczy wniesiona skarga. Należy zauważyć, że tego rodzaju trudności w określeniu wartości przedmiotu sprawy i pośrednio w obliczeniu należnej stosunkowej opłaty sądowej występują zwłaszcza w sprawach z zakresu ochrony własności intelektualnej, znaków towarowych czy sprawach dotyczących nieuczciwej konkurencji.
W takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 300) przewidujący, że od pisma wniesionego w prawie o prawa majątkowe, w której wartości przedmiotu sprawy nie da się ustalić w chwili jej wszczęcia, przewodniczący określa opłatę tymczasową.
2. Opłatę tymczasową określa się w granicach od 30 złotych do 1000 złotych, a w sprawach dochodzonych w postępowaniu grupowym od 100 złotych do 10 000 złotych.
3. W orzeczeniu kończącym postępowanie w pierwszej instancji sąd określa wysokość opłaty ostatecznej, która jest bądź opłatą stosunkową, obliczoną od wartości przedmiotu sporu ustalonej w toku postępowania, bądź opłatą określoną przez sąd, jeżeli wartości tej nie udało się ustalić. W tym wypadku opłatę ostateczną sąd określa w kwocie nie wyższej niż 5000 złotych, mając na względzie społeczną doniosłość rozstrzygnięcia i stopień zawiłości sprawy.W tej sytuacji orzeczono, jak w sentencji (art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).jw