III CZ 16/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 16/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 kwietnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Henryk Pietrzkowski (sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

w sprawie z wniosku A. Ś.

przy uczestnictwie A. W. – D., W. W., A. S. i D. B.

o dział spadku i zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 kwietnia 2009 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 22 stycznia 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r. odrzucił

skargę wnioskodawcy przewidzianą w art. 4241 i nast. k.p.c., stwierdzając, że

pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem nie

przedłożył w terminie wyznaczonym przez Sąd pełnomocnictwa procesowego oraz

nie złożył brakujących odpisów skargi.

Rozpoznając zażalenie, zawierające zarzut „naruszenia prawa procesowego

przez

jego

błędne

zastosowanie”

(pełnomocnik

skarżącego

nie

wskazał

naruszonych przepisów) oraz wniosek o „zmianę zaskarżonego postanowienia

i nadanie skardze dalszego biegu”, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Abstrahując od oceny poprawności wniesionego zażalenia w zakresie

odnoszącym się do sformułowanego zarzutu a zwłaszcza wniosku zażaleniowego,

podlegało

ono

oddaleniu,

bowiem

poza

stwierdzeniem,

że

zaskarżone

postanowienie „nie jest słuszne i sprawiedliwe”, nie zawiera żadnych argumentów,

w świetle których należałoby uznać je za uzasadnione. Nie stanowią ich podane

w zażaleniu

twierdzenia

dotyczące

reorganizacji

kancelarii

pełnomocnika

skarżącego, z powodu której pracownicy sekretariatu kancelarii przez przeoczenie

nie

odebrali

w

stosownym

terminie,

awizowanej

przez

pocztę,

sądowej

korespondencji.

Zażalenie, jako bezzasadne, należało więc oddalić (art. 39814 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).

md