Legislator Case Law & Legislation
III CZ 145/24 AI generated

III CZ 145/24 · Sąd Najwyższy

Case Number III CZ 145/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z 15 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ukształtowanie stosunku prawnego odrzucił skargę kasacyjną.W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy. Wyłączenie to dotyczy zarówno spraw o zasądzenie czynszu, jak i spraw o ustalenie lub ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, bądź ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, jeżeli jego przedmiotem ma być czynsz.W niniejszej sprawie przedmiotem było żądanie ukształtowania stosunku umownego wynikającego z umowy najmu w zakresie wysokości czynszu.

Legislator headnote

AI generated

art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39814 k.p.c; III CZ 145/24 · Sąd Najwyższy: III CZ 145/24 POSTANOWIENIE 6 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie‎zażalenia E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 15 kwietnia 2024 r., VII AGa 611/23 (VII WSC 59/24),‎w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o ukształtowanie stosunku prawnego, oddala zażalenie.

Keywords

AI generated
declining of jurisdiction withdrawal of civil claim grounds for cassation challenge of cancellation appealable interlocutory decision provisional setting aside of opposition

Cited Legislation

AI generated
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Sprawą o czynsz najmu (dzierżawy) w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie. ‎ [D.R.][ał]]

Cited Case Law

AI generated
I CSK 734/20
Powód P.D. domagał się zasądzenia od J. A. i E. B. łącznie kwoty 143.000 zł z tytułu równowartości czynszu najmu bliżej opisanego lokalu mieszkalnego powoda za okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz kwoty 4.212 zł. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie z tytułu równowartości poniesionych przez powoda kosztów napraw, stosownie do postanowień zawartej przez strony umowy najmu. Wyrokiem z dnia 1 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo. Apelacja powoda została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 sierpnia 2020 r.
V CSK 557/18
Pozwani E. M. zd. P. oraz J. P. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt I ACa (…), którym zasądził od nich na rzecz powodów L. K. i I. K. kwotę 50 558,73 zł.Co do zasady skarga kasacyjna jest dopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 50 000 zł. Jednak zgodnie z art. 398² § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna, niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o czynsz dzierżawy.W rozpoznawanej sprawie w skład zasądzonej zaskarżonym wyrokiem Sądu drugiej instancji kwoty 50 558,73 zł wchodzi czynsz dzierżawy (35 320 zł) oraz przewidziane w paragrafie 10 umowy dzierżawy nieprzedawnione świadczenia pieniężne związane z korzystaniem przez dzierżawcę z przedmiotu dzierżawy (15 238,73 zł), jak: podatek od nieruchomości, opłata za użytkowanie wieczyste dzierżawionego gruntu, należności za zużytą energię elektryczną, wodę, wywóz nieczystości.Nie budzi więc wątpliwości, że zważywszy na to, że kwota 35 320 zł stanowi czynsz za korzystanie z przedmiotu dzierżawy, skarga kasacyjna w pozostałym zakresie (tj. co do kwoty 15 238,73 zł) jest niedopuszczalna, według ogólnej zasady, skoro kwota ta jest niższa niż 50 000 zł.
V CSK 309/18
Powódka S. Spółka Partnerska Radców Prawnych we W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 21 grudnia 2017 r., zmieniającego wyrok Sądu pierwszej instancji przez częściowe uwzględnienie powództwa, to jest do kwoty 17 862,77 zł z odsetkami i oddalającego apelację powódki w dalszej części.W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie art. 677 k.c. przez uznanie, że roszczenie o obniżenie czynszu uległo przedawnieniu, art. 664 § 1 k.c. przez niewłaściwe przyjęcie miary obniżenia czynszu i błędne matematyczne wyliczenie obniżenia czynszu, wadliwe powierzchni lokalu, od jakiej najemca powinien płacić czynsz oraz uznanie, że zakres pojęcia czynszu nie rozciąga się na opłaty eksploatacyjne.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III CZ 145/24 POSTANOWIENIE 6 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2024 r. w Warszawie‎zażalenia E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z 15 kwietnia 2024 r., VII AGa 611/23 (VII WSC 59/24),‎w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o ukształtowanie stosunku prawnego, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 kwietnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie z powództwa V. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko E. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ukształtowanie stosunku prawnego odrzucił skargę kasacyjną.W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy. Wyłączenie to dotyczy zarówno spraw o zasądzenie czynszu, jak i spraw o ustalenie lub ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, bądź ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, jeżeli jego przedmiotem ma być czynsz.W niniejszej sprawie przedmiotem było żądanie ukształtowania stosunku umownego wynikającego z umowy najmu w zakresie wysokości czynszu.

Sąd drugiej instancji zmieniając zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego uwzględnił częściowo żądanie pozwu w ten sposób, że ukształtował stosunek prawny w zakresie wysokości czynszu orzekając, że w okresie od 1 czerwca 2021 r. do 30 maja 2022 r. wysokość czynszu wynosić będzie 50% umówionego dotychczasowego czynszu, a od 1 czerwca 2022 r. do 1 lipca 2023 r. 75% stawki tego czynszu. W związku z tym Sąd drugiej instancji odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.Na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie strona pozwana złożyła zażalenie i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna m. in. w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.

Wyłączenie to ma charakter przedmiotowy, a więc nie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i obejmuje sprawy o czynsz najmu, w tym o zwrot kwoty wpłaconej na poczet czynszu najmu, a także sprawy o zapłatę odsetek od zaległych kwot czynszu oraz sprawy o ustalenie lub ukształtowanie stosunku prawnego lub prawa, jeżeli elementem (przedmiotem) ustalenia bądź ukształtowania dokonywanego orzeczeniem sądu ma być czynsz. Sprawą o czynsz najmu (dzierżawy) w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. jest również sprawa, w której przedmiotem są roszczenia o zapłatę przewidzianych w umowie najmu (dzierżawy) świadczeń pieniężnych związanych z korzystaniem z przedmiotu najmu (dzierżawy) (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 30 kwietnia 2021 r., I CSK 734/20; z 11 września 2019 r., V CSK 557/18; z 29 stycznia 2019 r., V CSK 309/18, OSNC - ZD 2020, nr B, poz. 23; z 21 marca 2000 r., II CKN 705/00; z 26 listopada 1999 r., III CKN 459/98; z 4 listopada 1999 r., I CKN 163/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 90; z 10 czerwca 1999 r., III CKN 1237/98; z 12 maja 1998 r., III CZ 65/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 194; z 17 kwietnia 1998 r., III CKN 587) 97, OSNC 1998, nr 12, poz. 213; z 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12).Sąd drugiej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, gdyż przedmiot sporu w niniejszej sprawie mieści się w wyłączeniu przedmiotowym określonym w art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W związku z tym skarga kasacyjna strony pozwanej była niedopuszczalna.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie. ‎ [D.R.][ał]]