III CZ 135/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 135/04

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku R. M., P. M., Z. M., E. M., L. M. i M. M. o wpis prawa własności, po

rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2005 r.,

zażalenia wnioskodawczyni R. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 25

października 2004 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 października 2004 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił

zażalenie wnioskodawczyni R. M. na zarządzenie tego Sądu z dnia 23 czerwca 2004 r.

oraz odrzucił kasację wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 5 maja 2004

r. ze względu na nieopłacenie kasacji w terminie wyznaczonym przez Sąd. W zażaleniu

na to postanowienie, skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia,

gdyż jej zdaniem należna od kasacji opłata została wniesiona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wnioskodawczyni został wezwana, zarządzeniem Sądu Okręgowego w T.,

działającym jako sąd II instancji, do uzupełnienia braków kasacji między innymi poprzez

uzupełnienie wpisu sądowego od kasacji w wysokości 605 zł. Bezspornym jest, że w

zakreślonym w zarządzeniu terminie wpis od kasacji nie został uzupełniony. Natomiast

wnioskodawczyni

wniosła

od

wspomnianego

zarządzenia

zażalenie

do

Sądu

Najwyższego. W tej sytuacji Sąd Okręgowy odrzucił to zażalenie jako niedopuszczalne.

Stanowisko Sądu Okręgowego uznać należy za trafne. Zakres orzeczeń sądu II

instancji, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego określa przepis art.

3941 § 2 k.p.c. W przepisie tym dopuszcza się zażalenie do Sądu Najwyższego tylko od

postanowień sądu II instancji, kończących postępowanie w sprawie. Zarządzenie w

sprawie uzupełnienia barków kasacji niewątpliwie nie jest postanowieniem, kończącym

postępowanie w sprawie. W tej sytuacji w pełni uprawnione było, na podstawie art. 39319

k.p.c. w związku z art. 370 oraz 397 § 2 k.p.c., odrzucenie zażalenia wnioskodawczyni

przez Sąd Okręgowy.

Na marginesie dodać należy, iż prawidłowe jest również stanowisko Sądu

Okręgowego w sprawie wysokości wpisu od kasacji jaką złożyła wnioskodawczyni. Jak

wynika z literalnej wykładni przepisu § 20 ust. 2 Rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w

sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753 ze zm.), wpis stały w wysokości 30 zł

pobiera się tylko od apelacji i skargi o wznowienie postępowania w sprawie, w której

postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Ustawodawca nie przewiduje więc stałej

opłaty w wysokości 30 zł od wniesienia kasacji w takich sprawach. Dodatkowo rację ma

Sąd Okręgowy kiedy podkreśla, że sprawa której dotyczy skarga kasacyjna został

wszczęta na wniosek, zawarty w akcie notarialnym, a nie z urzędu.

Mając na uwadze, że wnioskodawczyni nie wniosła przewidzianej w przepisach

opłaty od kasacji, Sąd Okręgowy po upływie stosownych terminów był uprawniony do

odrzucenia kasacji, jako dotkniętej brakiem nie usuniętym w wyznaczony przez sąd

terminie.

Skoro

zarzuty

podniesione

w

zażaleniu

wnioskodawczyni

okazały

się

nieusprawiedliwione, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.

39814 k.p.c. i w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 13,

poz. 98), oddalił zażalenie.