III CZ 13/97 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 13/97

POSTANOWIENIE

Dnia 13 maja 1997 r.

Sąd Najwyższy Izba Cywilna

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN - H. Ciepła

Sędziowie:

SN - M. Sychowicz

SN - K. Zawada (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 13 maja 1997 r.

na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. D.

przeciwko M. D. i E. D. działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D.

o obniżenie alimentów

na skutek zażalenia pozwanych

od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […]

postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Powód, W. D., wystąpił z żądaniem zmniejszenia wysokości alimentów

zasądzonych od niego na rzecz jego dzieci z pierwszego małżeństwa,

M. D. i X. D..

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z 18 kwietnia 1996 r., sygn. akt

III RC […], uwzględnił częściowo żądanie powoda.

Rewizja obu stron od tego wyroku została oddalona przez Sąd

Wojewódzki w L. wyrokiem z 20 lutego 1997 r., III Ca […].

W dniu 20 lutego 1997 r. do Sądu Wojewódzkiego w L. wpłynęło pismo

M. D. i E. D., działającej w imieniu i na rzecz małoletniej X. D., nazwane

wnioskiem o zawieszenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 20 lutego

1997 r. Sąd ten pismo to zakwalifikował jako kasację - podlegającą jednak

odrzuceniu, ze względu na niedopuszczalność w sprawach o alimenty kasacji

dotyczącej wysokości świadczeń alimentacyjnych (art. 393 pkt 2 k.p.c.).

Postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. o odrzuceniu tej kasacji zapadło

28 lutego 1997 r., sygn. akt III Cr […].

W dniu 17 marca 1997 r. E. D. złożyła w Sądzie Wojewódzkim w L.

kolejne pismo, zaadresowane do Prokuratora Generalnego i nazwane

sprzeciwem od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w L., III Cr […].

Pismo to zostało przekazane Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Pismo E. D. z 17 marca 1997 r. jest w istocie zażaleniem

na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 28 lutego 1997 r. o odrzuceniu

kasacji pozwanych i winno być rozpoznane stosownie do tej jego kwalifikacji.

Kasacja pozwanych, czyli pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r.

kwestionujące wyrok Sądu Wojewódzkiego w L. z tego samego dnia,

jest bez wątpienia kasacją w sprawie o alimenty, dotyczącą wyłącznie

wysokości świadczeń alimentacyjnych. Jak zaś wynika jednoznacznie z art.

393 pkt 2 k.p.c., kasacja tego rodzaju jest niedopuszczalna. Usterka, jaką ona

jest dotknięta, jest nieusuwalna. Dlatego Sąd Wojewódzki postąpił trafnie

wydając postanowienie o odrzuceniu kasacji pozwanych (art. 393 5 w zw. z art.

393 pkt 2 k.p.c.). Ustawodawca przyjął takie uregulowanie w kwestii

dopuszczalności kasacji w sprawach o wysokość świadczeń alimentacyjnych,

wychodząc z założenia, że nie jest tu konieczny trójinstacyjny tok postępowania,

ze względu na zazwyczaj częstą potrzebę korektury wysokości tych świadczeń,

w miarę jak zmieniają się okoliczności faktyczne.

Należy dodać, iż pismo M. D. i E. D. z 20 lutego 1997 r. nie czyni zadość

także jeszcze innym wymaganiom, od których uzależniona jest dopuszczalność

kasacji. W szczególności wbrew art. 3932 k.p.c. nie zostało ono wniesione przez

pełnomocnika będącego adwokatem. Poza tym pozwani nie zażądali w ciągu

tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. oddalającego

rewizję stron, tj. od dnia 20 lutego 1997 r., doręczenia im tego wyroku;

strona zaś, która zaniechała wystąpienia z takim żądaniem w powyższym

terminie, traci uprawnienie do wniesienia kasacji, ze względu na uregulowanie

przewidziane w art. 3934 k.p.c. Za dokonanym w dniu 28 lutego 1997 r.

przez Sąd Wojewódzki w L. odrzuceniem kasacji pozwanych przemawiały

zatem jeszcze dwie dalsze, wspomniane wyżej, okoliczności,

Z

przytoczonych

powodów

Sąd

Najwyższy

uznał

zaskarżone

postanowienie Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 28 lutego 1997 r.

za uzasadnione, tj. za znajdujące podstawę w przepisach art. 393 pkt 2, 3932 § 1,

3934 i 3935 k.p.c., i na podstawie art. 385 w zw. z art. 393 19 i 397 § 2 k.p.c.

oddalił zażalenie E. D. na to postanowienie.

aw

jg