III CZ 124/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 124/04

POSTANOWIENIE

Dnia 23 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko H. P.

o rozwód, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23

lutego 2005 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1

września 2004 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 30 czerwca 2003 r. rozwiązał przez

rozwód z winy obu stron małżeństwo M. P. i H. P. oraz zamieścił w wyroku dalsze

rozstrzygnięcie.

Pozwana wniosła o zwolnienie od opłaty sądowej od apelacji.

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 grudnia 2003 r. zwolnił pozwaną od

opłaty od apelacji.

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2004 r. oddalił apelację pozwanej.

Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pozwanej 2 lipca

2004 r., a następnie uwzględniając wniosek pozwanej z dnia 16 czerwca 2004 r.,

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 1 lipca 2004 r., ustanowił dla niej adwokata z

urzędu. Adwokat ten wniósł kasację w dniu w dniu 30 lipca 2004 r.

Przewodniczący, zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2004 r., doręczonym

pełnomocnikowi pozwanej 9 sierpnia 2004 r., wezwał do usunięcia braków kasacji

przez złożenie opłaty sądowej w terminie tygodniowym w kwocie 600 zł. Pełnomocnik

ten pismem z dnia 16 sierpnia 2004 r. „uprzejmie poinformował” Sąd, że pozwana

„została zwolniona od kosztów, co skutkuje m. innymi wyznaczeniem dla niej

pełnomocnika z urzędu”.

Postanowieniem z dnia 1 września 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił kasację

jako nieopłaconą w terminie i podkreślił, że pozwana była zwolniona jedynie od

opłaty od apelacji. Opłata od kasacji została uiszczona w dniu 13 września 2004 r.

Pełnomocnik pozwanej, na postanowienie to wniósł „zażalenie wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia opłaty od kasacji”; domaga się

uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kodeks postępowania cywilnego nie dopuszcza możliwości łączenia zażalenia

na postanowienie odrzucające środek odwoławczy, z wnioskiem o przywrócenie

terminu do jego wniesienia, ani tym bardziej możliwości traktowania zażalenia, na

wypadek jego nieuwzględnienia, jako wniosku w trybie art. 168 k.p.c. (tak również SN

w niepublikowanych postanowieniach z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CKN 386/99

i z dnia 19 października 2001 r., I CZ 116/01). Różne są bowiem cele obu tych

instytucji prawnych, a ich przesłanki wzajemnie się wykluczają. Stanowiący podstawę

zażalenia na postanowienie o odrzuceniu środka odwoławczego zarzut strony, iż sąd

błędnie uznał, że nie dokonała ona czynności wniesienia środka w terminie, opiera

się na twierdzeniu, że termin ten został zachowany. Przywrócenie terminu ma

natomiast na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych na skutek

niekwestionowanego przez stronę uchybienia terminu procesowego do dokonania

czynności zaskarżenia orzeczenia, w sytuacji gdy nie ponosi ona winy w uchybieniu

terminu (postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2002, III CZ 50/02, nie publ.).

Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu spóźnionego środka odwoławczego

i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej bezskutecznej

z powodu jego uchybienia wzajemnie się wyłączają. Wybór jednej z tych dróg należy

do zakresu dyspozycji strony, bez względu na racjonalność dokonanego przez nią

wyboru (postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1997 r., II CZ 40/97, nie publ.).

Gdy strona twierdzi, że nie uchybiła terminowi do wniesienia środka prawnego

i zaskarża postanowienie odrzucające ten środek - to termin przewidziany w art. 169

§ 1 k.p.c. biegnie dla niej dopiero od chwili doręczenia postanowienia sądu drugiej

instancji oddalającego zażalenie, wydanego na posiedzeniu niejawnym, to wówczas

dopiero dowiedziała się o uchybieniu terminowi (zob. orzeczenia SN: z dnia 15

czerwca 1957 r., 2 CZ 123/57, NP 1958 nr 3 s. 116, OSP 1959, nr 3, poz. 71, z dnia

14 kwietnia 1966 r. II CR 34/66, nie publ.; z dnia 6 sierpnia 1986 r., II CZ 87/86,

OSNCP 1987, nr 11, poz. 178; z dnia 13 lutego 1987 r., III CZP 4/87, OSNCP 1988,

nr 2-3, poz. 35; z dnia 2 września 1993 r., II CRN 83/93, nie publ.).

Skarżąca nie kwestionuje w zażaleniu, że uchybiła terminowi do uiszczenia

opłaty od kasacji. Okoliczność ta wynika także z przytoczonych wyżej dat. Sąd

Apelacyjny trafnie odrzucił przeto kasację. Zażalenie podlega zatem oddaleniu

(art. 385 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c. w zw. z art. 393 18, 39319 i 397 § 2 k.p.c.

w brzmieniu sprzed dnia 6 lutego 2005 r.).

Zauważyć

również

trzeba,

że

jeżeli

w

zażaleniu

na

postanowienie

o odrzuceniu kasacji zgłoszony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia

kasacji, to sąd powinien najpierw rozpoznać ten wniosek (postanowienie SN z dnia

25 czerwca 1997 r., III CZ 26/97, nie publ.).