III CZ 120/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 120/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)‎SSN Paweł Grzegorczyk‎SSN Monika Koba (sprawozdawca) w sprawie z powództwa I. S.A. w W. ‎przeciwko R. B.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 marca 2022 r.,‎zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt XX GC (…), odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 r. odrzucił wniesioną przez pozwanego R. B. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wobec niezłożenia odpisu skargi. W dniu 15 grudnia 2021 r. skarżący złożył osobiście zażalenie na powyższe postanowienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.W przypadku, gdy skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia odrzuci sąd pierwszej instancji, na jego postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko – radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. R. B. samodzielnie sporządził zażalenie na postanowienie z dnia 10 listopada 2021 r., przy czym z okoliczności sprawy nie wynikało, aby skarżący należał do kręgu osób zwolnionych z obowiązku reprezentacji przez adwokatów lub radców prawnych, stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. Nieusuwalna wada zażalenia, polegająca na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia, bez możliwości jej sanowania (por. m.in. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., V CZ 25/15, z dnia 9 maja 2014 r., I PZ 9/14, z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, z dnia 15 maja 2015 r., III PZ 7/15, z dnia 16 września 2015 r., III CZ 40/15, i z dnia 29 stycznia 2016 r., II CZ 97/15).

Z przytoczonych względów zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu ( art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941§ 3 oraz w zw. z art. 871 k.p.c.).