III CZ 12/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 12/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie z powództwa Ryszarda K. i Eugenii K.

przeciwko Wojciechowi B.

przy uczestnictwie interwenienta ubocznego po stronie pozwanego Firmy

Handlowo-Usługowej "G. " sp.j. w Z.

o nakazanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 marca 2012 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach

zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 7 października 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi

Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 października 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził m.in. od

pozwanego na rzecz powodów kwotę 1200 tytułem kosztów postępowania

apelacyjnego (pkt III tego wyroku). W uzasadnieniu rozstrzygnięciach o kosztach

wyjaśniono

to,

jakie

pozycje

składają

się

na

koszty

postępowania

pierwszoinstancyjnego oraz to, że w postępowaniu apelacyjnym „powodowie ulegli

jedynie w nieznacznej części swego żądania”.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wspomnianego wyroku

pozwany wnosił o jego uchylenie jako naruszającego regułę wynikającą z art. 100

k.p.c Zdaniem skarżącego, z punktu widzenia zgłoszonego i ocenianego przez

Sądy żądania pozwany uległ powodowi w postępowaniu apelacyjnym jedynie

w 40%. Powodowie żądali bowiem nakazania pozwanemu naprawy „całej powłoki

lakierowej” pojazdu, natomiast Sąd drugiej instancji - zmieniając zaskarżony wyrok

na korzyść pozwanego - nie uwzględnił tego żądania powodów odnośnie do trzech

elementów

powierzchni

i wewnętrznych

lakierowej,

elementów

karoserii

tj.

tylnych

(pkt

I

drzwi,

płyty

podłogowej

wyroku). Według

skarżącego,

zobowiązany on został jedynie do naprawy „zewnętrznej powłoki lakierowej

samochodu”, stanowiącej jedynie 40% całej powłoki lakierowej pojazdu. Fakt ten

powinien być zatem brany pod uwagę przy rozdziale kosztów postępowania

apelacyjnego (art. 100 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z ustaleń dokonanych przez Sąd Okręgowy wynika to, że powodowie

domagali się od pozwanego wykonania świadczenia obejmującego usługę

gwarancyjną jakości w postaci naprawy całej powłoki lakierowej pojazdu.

Sąd pierwszej instancji uwzględnił to żądanie, a w wyniku rozpoznania apelacji

pozwanego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i nakazał pozwanemu

dokonania naprawy zewnętrznej powłoki lakierowej samochodu „za wyjątkiem

drzwi tylnych, w zakresie naprawy których powództwo oddala”. Sąd Okręgowy

odwołał się w tym względzie do treści odpowiednich postanowień gwarancyjnych

dotyczących powierzchni lakierniczej pojazdu. Z ustaleń wyroku Sądu Okręgowego

wynika to, że wykonanie naprawy dotyczącej tylnych drzwi zostało dokonanie

(i potwierdzone przez biegłego), natomiast wewnętrzne elementy karoserii i płyta

podłogowa pojazdu w ogóle nie podległy ochronie gwarancyjnej.

Powstaje zatem kwestia, czy Sąd Okręgowy mógł przyjąć, że „powodowie

ulegli jedynie w nieznacznej części swego żądania”, skoro jednocześnie

ostatecznie stwierdził, że pewne elementy powierzchni lakierowanej pojazdu nie

były objęte postanowieniami gwarancyjnymi, a strona powodowa - formułując

żądanie - utrzymywała jednak inne stanowisko (por. odpowiedź powoda na

apelację pozwanego, k. 463 i pismo procesowe powoda z dnia 11 stycznia 2012 r.,

k. 513 i n.). Kwestia ta wymagałaby jednak bliższego wyjaśnienia przy

rozstrzyganiu o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 100 k.p.c.

W

tej

sytuacji

Sąd

Najwyższy

uchylił

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania apelacyjnego zawarte w pkt III wyroku z dnia 7 października 2011 r.

i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania włącznie z kosztami

postępowania kasacyjnego (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 k.p.c.).