III CZ 12/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 12/08

POSTANOWIENIE

Dnia 2 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku P. P., A. P., T. S., J. W., W. W. i L. M.

przy uczestnictwie W. P., A. G., nieznanego z miejsca pobytu K. S. działającego przez

kuratora B. W., A. S. i małoletniego M. S. działającego przez przedstawiciela

ustawowego matkę A. S.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2008 r.,

zażalenia wnioskodawcy P. P. i uczestniczki postępowania W. P.

na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt II Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w K. w sprawie z wniosku P. P., A. P., T. S., J. W., W.a W., L. M.,

przy uczestnictwie A. G., W. P., nieznanego z miejsca pobytu K. S. działającego przez

kuratora B. W., A. S. i małoletniego M. S. o zniesienie współwłasności, postanowieniem

z dnia 16 listopada 2006 r. dokonał zniesienia współwłasności jak w sentencji, ustalił

wartość przedmiotu zniesienia współwłasności na kwotę 2.196.030 zł oraz rozstrzygnął

stosownie o kosztach postępowania.

Apelację od tego orzeczenia wnieśli W. P., P. P. i A. P., domagając się zmiany

zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej orzeczenia o spłatach, przez

zasądzenie na ich rzecz kwoty 65.530 zł lub jego uchylenia i przekazania sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Autor apelacji wskazał jako wartość

przedmiotu zaskarżenia (określając ją mianem wartości apelacji) kwotę 65.530 zł.

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację

uczestników. Od tego orzeczenia W. P. i P. P. wnieśli skargę kasacyjną domagając się

zmiany postanowienia Sądu drugiej instancji przez zasądzenie na rzecz skarżących

dopłat w łącznej kwocie 65.530 zł oraz o uchylenie postanowień Sądu pierwszej instancji

i Sądu drugiej instancji w zakresie rozstrzygnięcia o podziale piwnic. Skarżący podali

jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 65.530 zł. - odnosząc ją do „spłat-dopłat”,

ponadto oświadczyli, że w pozostałej części wartość przedmiotu zaskarżenia jest nie

określona.

Następnie skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi

kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 1 tygodnia pod

rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie

procesowym z dnia 22 listopada 2007 r. oświadczyli, że wartość przedmiotu skargi

kasacyjnej jest podana na kwotę 65.530 zł oraz że ten element pisma procesowego

został umieszczony na drugiej stronie przedmiotowej skargi kasacyjnej, obok omyłkowo

naklejonych znaków sądowych, co uszło uwadze Sądu Okręgowego.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną W. P. i P. P. podnosząc w uzasadnieniu, że wniesiony środek zaskarżenia

jest niedopuszczalny albowiem zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c., skarga kasacyjna nie

przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności i działu spadku, jeżeli

wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. W

niniejszej sprawie wartość ta została określona na kwotę 65.530 zł, a w konsekwencji

Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucili Sądowi Okręgowemu

naruszenie przepisów postępowania i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i

przekazanie skargi kasacyjnej Sądowi Najwyższemu do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o podział majątku wspólnego

po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami rozstrzyga wartość przedmiotu

zaskarżania (art. 5191 § 2 k.p.c.). Jak trafnie podkreślił to Sąd Najwyższy w

postanowieniu z dnia 11 lipca 2001 r., IV CZ 106/01, (Prok. i Pr. 2002, nr 6) dla oceny

dopuszczalności skargi kasacyjnej nie ma znaczenia wartość poszczególnych

składników majątku, czy też wartość całego majątku wspólnego będącego przedmiotem

podziału.

Zgodnie z art. 1261 § 1 k.p.c. w każdym piśmie procesowym należy podać

wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości

zależy właściwość rzeczowa sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka

odwoławczego, a przedmiotem sprawy nie jest oznaczona kwota pieniężna. Wymóg

wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w stosunku do apelacji przewiduje art. 368

§ 2 k.p.c., zaś w stosunku do skargi kasacyjnej art. 3984 § 2 k.p.c.

W niniejszej sprawie skarżący w sposób konsekwentny wskazywali jako wartość

przedmiotu zaskarżenia kwotę 65.530 zł. Taka kwota została wskazana w skardze

apelacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 listopada 2006 r.,

a następnie w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 27 czerwca 2007 r. i w piśmie procesowym z dnia 22 listopada 2007 r.

uzupełniającym braki formalne przedmiotowej skargi. Trafnie więc Sąd Okręgowy

odrzucił

skargę

kasacyjną

wniesiona

w

niniejszej

sprawie

uznając

ją

za

niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z

art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.