III CZ 102/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z 24 stycznia 2023 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda T.J. od wyroku tego Sądu z 23 czerwca 2022 r. z uwagi na brak właściwej korelacji między wskazanym zaskarżeniem wyroku Sądu drugiej instancji a zgłoszonym wnioskiem o jego uchylenie.W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie, powołując się na zarzut naruszenia art. 91 k.p.c. przez nieuwzględnienie okoliczności udzielenia pełnomocnictwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Należy przypomnieć, że skarga kasacyjna została wniesiona przez r.pr.
Legislator headnote
AI generatedart. 91 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3986 § 1 k.p.c, art. 3984 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; III CZ 102/24 · Sąd Najwyższy: M.J. do wniesienia skargi kasacyjnej, przesądzonej już – jak wyżej wskazano - przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25 października 2023 r., III CZ 238/23.Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Wymagania te stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, a ich brak nie podlega uzupełnieniu.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CZ 102/24 POSTANOWIENIE 14 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 14 listopada 2024 r. w Warszawiezażalenia T. J.na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicachz 24 stycznia 2023 r., V AGa 244/19 (V WSC 9/23),w sprawie z powództwa T. J.przeciwko J. K., P. G., R. G. i S. P.o zapłatę, oddala zażalenie. (M.K.)
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Katowicach postanowieniem z 24 stycznia 2023 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda T.J. od wyroku tego Sądu z 23 czerwca 2022 r. z uwagi na brak właściwej korelacji między wskazanym zaskarżeniem wyroku Sądu drugiej instancji a zgłoszonym wnioskiem o jego uchylenie.W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie, powołując się na zarzut naruszenia art. 91 k.p.c. przez nieuwzględnienie okoliczności udzielenia pełnomocnictwa.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Należy przypomnieć, że skarga kasacyjna została wniesiona przez r.pr.
M.J., która nie miała umocowania do reprezentacji powoda przed Sądem Najwyższym, co stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25 października 2023 r., III CZ 238/23, wskazując, że termin do zaskarżenia postanowienia odrzucającego tę skargę rozpocznie swój bieg po prawidłowym doręczaniu go pełnomocnikowi adw. E.F. Pełnomocnik ten w zażaleniu nie odniósł się bezpośrednio do przesłanek, które legły u podstaw postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, lecz skoncentrował swoją uwagę na kwestii skuteczności pełnomocnictwa r.pr.
M.J. do wniesienia skargi kasacyjnej, przesądzonej już – jak wyżej wskazano - przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25 października 2023 r., III CZ 238/23.Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Wymagania te stanowią elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, a ich brak nie podlega uzupełnieniu.
Wniosek taki wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c. in mediom oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c.Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi.
Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione. Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15 - nie publ.).
Bezwzględnym wymaganiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13 i z 24 sierpnia 2016 r., V CSK 112/16 - nie publ.). Sąd Apelacyjny prawidłowo zatem odrzucił skargę kasacyjną jako niespełniającą wymagania właściwej korelacji pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskiem o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Skarżący nawet nie podjął próby podważenia trafności tej oceny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. (M.M.)[ał]