III CZ 100/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 100/06

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z wniosku W. P.

przy uczestnictwie D. P., N. P. i A. S.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym

w dniu 24 stycznia 2007 r.,

zażalenia L. L. na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 6 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił

zażalenie L. L. na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 listopada 2005 r.,

mocą którego Sąd ten nie dopuścił skarżącej do udziału w sprawie w charakterze

uczestniczki. Odrzucenie nastąpiło z powodu nieuiszczenia w terminie należnej

opłaty.

Postanowienie z dnia 14 czerwca 2006 r. L. L. zaskarżyła skargą kasacyjną,

którą Sąd Okręgowy w L. – orzeczeniem z dnia 6 września 2006 r. – odrzucił jako

niedopuszczalną. Na postanowienie to L. L. wniosła zażalenie, w którym

zakwestionowała stanowisko Sądu Okręgowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje – zgodnie

z art. 5191 § 1 k.p.c. – od postanowień sądu drugiej instancji co do istoty sprawy

oraz od postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania

kończących postępowanie, w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego

i spadkowego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2006 r., wydane

wprawdzie w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku, a więc w sprawie, w której

skarga kasacyjna generalnie jest dopuszczalna, dotyczy jednak odrzucenia

zażalenie skarżącej z powodu nieuiszczenia w terminie należnej opłaty. Nie jest to

więc – jak trafnie zauważył Sąd drugiej instancji – orzeczenie co do istoty sprawy,

lecz orzeczenie formalne, wydane w następstwie nieusunięcia wytkniętego braku

pisma. Rzecz jasna, orzeczenie to nie jest także orzeczeniem w przedmiocie

odrzucenia wniosku lub umorzenia postępowania.

Z tych względów zażalenie nie może być uznane za uzasadnione, co

nakazuje orzec, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jc