III CZ 10/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt III CZ 10/08

POSTANOWIENIE

Dnia 2 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko J. K. i F. K.

o unieważnienie uznania dziecka,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2008 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II WSC

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę

kasacyjną wniesioną przez powoda J. K. od wyroku tego Sądu z dnia 27 września 2007

r., albowiem skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego

uzasadnienia.

W zażaleniu na wymienione postanowienia powód zarzucił naruszenie art. 398 6 §

2 oraz art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że „treść

skargi i jej wniosku wskazują w sposób jednoznaczny, iż autor skargi wnosi o jej

uwzględnienie, a sposób argumentacji zawiera uzasadnienie tegoż stanowiska”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jest oczywiste, że wnosząc skargę kasacyjną skarżący chce, żeby została ona

uwzględniona. Wyrazem tego jest takie sformułowanie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.), żeby przekonać Sąd Najwyższy o zasadności

skargi. Nie wystarcza to jednak do przyjęcia skargi do rozpoznania. Ze względu na to,

że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, realizującym przede

wszystkim cele publicznoprawne, przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniają tylko

okoliczności wymienione w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania powinien zatem nawiązywać do tych okoliczności, a nie do

podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Z przytoczenia tych podstaw i ich uzasadnienia

nie można wyprowadzać istnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

i jego uzasadnienia. Jest to stanowisko wyrażone w licznych orzeczeniach Sądu

Najwyższego i utrwalone.

Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c.) jest samodzielnym elementem skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna

niezawierająca wniosku o jej rozpoznanie i jego uzasadnienia dotknięta jest brakiem

istotnym, powodującym jej odrzucenie a limine, bez wzywania o uzupełnienie w trybie

art. 130 § 1 k.p.c. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna wniesiona przez powoda nie

zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia, Sąd Okręgowy bez

naruszenia art. 3984 § 1 pkt 3 i art. 3986 § 2 k.p.c. ją odrzucił.

Z przytoczonych względów zażalenie jest niezasadne i na podstawie art. 398 14 w

zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. podlega odrzuceniu.